Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3688 E. 2024/4991 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3688
Karar No
2024/4991
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1485 E., 2022/4006 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ 1.Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2019/1578 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/1485 Esas, 2022/4006 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/1-d ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurun şikayetçi olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE Sanık ...’un arkadaşı olan inceleme dışı sanık ... ile birlikte inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...’in sevk ve idaresindeki araçla dolaştıkları sırada mağdurun da arkadaşları tanıklar M.G ve D.K’yi elektrikli bisikletiyle otellerine bırakmak için seyir halinde olduğu, suça sürüklenen çocuğun araçla bisikleti sıkıştırması üzerine bisikletin kaldırıma çarptığı ve tanıkların bisikletten düştükleri, bunun üzerine çıkan tartışmada sanık ...’un inceleme dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle mağduru beden yoluyla darp ederek kot kemiklerinde hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak ve pnömotoraks nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanığın eylemiyle orantılı şekilde belirlendiği, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdîrinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/1485 Esas, 2022/4006 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2023/3688, K. 2024/4991, T. 03.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2023-3688-e-2024-4991-k-3d34d2c5e04b