Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3718 E. 2024/4992 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3718
- Karar No
- 2024/4992
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3501 E., 2023/206 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/651 Esas, 2022/1301 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/3501 Esas, 2023/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51/1,3. maddeleri uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının değerlendirilmesi yönünden davanın ağır ceza mahkemesinde görülmesi gerektiğine, eksik incelemeyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğuna, haksız tahrik şartlarının gerçekleşmediğine, vekâlet ücretine, temel cezanın üst hadden belirlendiğine ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın alt hadden belirlenmesi gerektiğine, İlişkindir. III.GEREKÇE 1.Katılanın, suça sürüklenen çocuğun kız arkadaşına haber göndererek sevgili olup olmadığını sorduğu ancak akabinde başka bir davranışta bulunmadığı, olay günü karşılaştıklarında aralarında bu meseleden çıkan tartışmada, suça sürüklenen çocuğun bıçakla bir kez katılanın karın bölgesine vurarak karaciğer hasarı nedeniyle hayatî tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, bir kez de yumrukla kafasına vurduktan sonra eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek suça sürüklenen çocuğun eylemiyle orantılı şekilde belirlendiği, ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenememesi nedeniyle uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdîrinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri vekâlet ücreti yönünden yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,18.01.2023 tarihli ve 2022/3501 Esas, 2023/206 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, yargılama giderlerine ilişkin fıkradan önce gelmek üzere; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hüküm fıkrasında yer alan "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T.'ye göre ilk derece mahkemesindeki yargılama için 5.150.00 TL Dairemizdeki yargılama için 1.700.00 TL olmak üzere toplam 5.500.00 TL avukatlık ücretinin sanık Tahsin Kaya'dan alınarak katılana verilmesine" cümlesinin hükümden çıkarılması suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.