Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3673 E. 2024/2550 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3673
Karar No
2024/2550
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/829 E., 2022/2192 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2020/198 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/829 Esas, 2022/2192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Suç vasfına ve ceza miktarı'na, ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanması gerektiği'ne, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Mağdur ile sanığın gayri resmi eş oldukları, olay tarihinde mağdurun yemek yapmaması nedeniyle aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığın kesici delici aletle mağduru yaraladığının mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunması, mağdur ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniğince tanzim olunan 26.06.2019 tarihli; "şahısta meydana gelen yaralanmanın, kişinin yaşamını tehlikeye uğrattığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, splenektominin (organ kaybı) işlev kaybı niteliğinde olduğu" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır. 4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan kurum lehine vekalet ücreti yönünden yapılan düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile buna bağlı yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan bir eylemin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/829 Esas, 2022/2192 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2023/3673, K. 2024/2550, T. 16.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2023-3673-e-2024-2550-k-dc1338f46f70