Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1247 E. 2023/2046 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden kararın suç vasfı yönünden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/205 Esas, 2020/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/69 Esas, 2022/2063 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, suç vasfına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay tarihinde müştekinin metruk bir binada çay semaveri yaktığı sırada olay yerinden geçen sanığın müşteki ile nedeni tespit edilemeyen şekilde tartışmaya başladıkları, sanığın üzerinde taşıdığı bıçakla müştekiyi karın ve sırt bölgesinden yaralayıp olay yerini terk ettiği anlaşılmıştır. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. 3. Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Adlî Tıp Anabilim Dalının, 04.08.2020 tarihli adlî raporuna göre, müştekide sol arkus kosta yayının ön aksiller hatla kesiştiği bölgede 2x1, sol lomber bölgede 3x1 kesici delici alet yaralanmaları, solda 11 nci kostada minimal deplase fraktür hattı bulunduğu, subkostal alandaki kesinin batına nafiz olmadığı, lomber bölgedeki kesinin ise kotu parçalayarak batına girdiği, sol kolon mezosundan dalak alt pole ulaştığı ve dalak alt polde laserasyona neden olduğu, yaralanmaların, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu tespit edilmiştir. 4. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Erzurum Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 11.06.2020 tarihli raporunda, bir önceki raporla aynı tespitlerin yer aldığı, ayrıca yaralanmanın müştekinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olmadığı tespit edilmiştir. 5. Muayene kayıtları, tanık beyanları, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar dosyada mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın mağdura iki kez bıçak vurduğu ancak bunlardan birinin iç organlara nafiz olduğu ve hayati tehlike oluşturduğu, engel bir durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşıldığından, Mahkemece suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/69 Esas, 2022/2063 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde karar verildi.