Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13709 E. 2023/8607 K. – Kasten Yaralama

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/1338 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/1975 Esas, 2021/3341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Haksız tahrikin bulunmadığı'na, ilişkindir. B. Sanığın Temyiz İstemi Sübut'a, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın, müştekiyi yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, her ne kadar müştekinin yaralanmasına ilişkin adlî rapor olsa da, başkaca bir delil bulunmadığı ve haliyle şüpheden sanık yararlanır gerekçesiyle, sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. 2. Müşteki hakkında Samsun Gazi Devlet Hastanesince tanzim olunan 21.10.2019 tarihli; "Başın üst kısmında 7 cm'lik kesi mevcut, hayati tehlikesi yok, basit tıbbi müdahale ile giderilir." görüşlerini içeren adlî rapor dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Sanık savunması, müşteki beyanı, adlî raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır. 4. Adlî sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Suç tarihinde müştekinin bir arkadaşı ile telefon görüşmesi yapmak üzere çalıştığı iş yerinde dışarı çıktığı, dışarıda iken sanıkla karşılaştığı, aralarındaki alacak-borç ilişkisi sebebiyle tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın elinde bulunan bira şişesiyle müştekinin kafasına vurmak suretiyle müştekiyi yaraladığı kabul edilmiştir. ilk haksız hareketin kimden geldiği kesin olarak belirlenemediğinden bu haliyle haksız tahrikin nitelik ve boyutuna göre asgari oranda tahrik indirimi yapıldığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca sanık lehine asgarî oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/1975 Esas, 2021/3341 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2023 tarihinde karar verildi.