Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11418 E. 2023/7479 K. – Neticesi Sebebiy

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2018/129 Esas, 2020/1954 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/1494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri, delil değerlendirmesine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay günü mağdur ile sanıklardan Sametcan arasındaki alacak verecek meselesi nedeniyle sanıklar ve müştekinin bir apartta buluştukları, daha sonra sanıklara ait otomobil ile evden ayrılıp yola çıktıkları, müşteki ile sanıkların Yeşilyurt Deresi'ne gittikleri, burada sanık ... ile mağdur arasında tartışma yaşandığı ve mağdurun ele geçirilemeyen bıçak ve pompalı tüfek ile yaralandığı olayda; mağduru tüfekle yaralayanın sanık ... olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, mağdur beyanları, tanık anlatımları, Adli Tıp raporları, teşhis tutanağı, görüntü izleme tutanağı ile nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanıklar ... ve ...'ün amca çocukları oldukları ve olay günü apartta bulundukları sırada mağdur ...'ın yanında arkadaşı olan ... ile birlikte beyaz bir araç ile anılan apartın önüne geldikleri ve dosya içinde bulunan olay mahalline ilişkin kamera kayıtlarının çözümü ve fotoğraflanmasına ilişkin 06.10.2017 tarihli tutanak ve ekli fotoğraflardan görüleceği üzere mağdur ... ile yanında arkadaşı olduğu düşünülen ...'in bir müddet apart önünde bekledikleri, daha sonra somut olarak tespit edilememekle birlikte mağdur ...'ın yanında olan arkadaşı ...'in ayrılmasından sonra sanıklar Sametcan ve ...'ün mağdur ...'ı yanlarında tanıklar ... ve Mehmet de olduğu halde bir araca bindirerek olay mahalli olan Mehmet Akif Ersoy mah. 240 sokağa doğru hareket ettikleri, yolda mağdur ile sanıklar arasında tespit edilemeyen bir nedenle tartışma ve kavga çıktığı ve bu kavgaya bağlı olarak akraba olan sanıklar Okan ve Sametcan'ın mağdur üzerinde birlikte hakimiyet kurmak suretiyle, sanık ...'ın olay sonrası ele geçmeyen bıçak ile mağdura birden fazla kez vurmak suretiyle, sanık ...'ün ise hamili bulunduğu tüfek ile uzak atış mesafesinden ateş etmesi sonucu mağduru yaraladıkları her iki sanığın mağdur üzerinde birlikte hakimiyet kurmak suretiyle eylemi gerçekleştirdikleri sabit görülerek; mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, kamera görüntülerine ilişkin 06.10.2017 tarihli tutanakta tüfeğin sanık ...'ın elinde görülmesi, kavga esnasında sanık ...'ın aynı anda hem belli bir namlu uzunluğuna sahip tüfek, hem de silahtan sayılan bıçağı aynı anda kullandığı yolundaki savunmasının hayatın olağan akışı ile bağdaşmaması, sanıkların bütün aşamalardaki olayı örtmeye ve sadece sanık ...'ın en az ceza ile kurtulmasını sağlamaya yönelik beyanları, olayda en azından yardım eden konumunda oldukları anlaşılan ancak haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilen tanık ...'in, bütün aşamalardaki çelişkili beyanları ile, olay sonrası sanıklarla birlikte aparta dönen ve olay esnasında sanıkların yanında olduğu anlaşılan tanık ...'ın olayın gelişimini net bir şekilde açıklamaktan uzak ifadeleri ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanık ...'ın suça katılmadığı yolundaki savunmaya ve bu yöndeki beyanlara itibar edilmediğinin belirtildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın adli sicil kaydına göre ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli ve 2016/145 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği bu kararın 03.02.2017 tarihinde kesinleştiği bahse konu kararda tekerrür hükümlerinin uygulandığı gözetildiğinde sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve bu hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/1494 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.