Danıştay 2024/2689 E. 2025/644 K.

T.C. D A N I Ş T A Y İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No : 2024/2689 Karar No : 2025/644

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sendikası VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : Danıştay İkinci Dairesinin 14/05/2024 tarih ve E:2019/1917, K:2024/2878 sayılı kararının, esası ve yargılama gideri ile vekâlet ücreti yönünden temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşları Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin (02/03/2018 tarih ve 30348 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik ile bu Yönetmeliğin adı "Sağlık Bakanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği" şeklinde değiştirilmiştir); 17. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde, 20. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile aynı maddenin 2. fıkrasının (c) bendinde ve 30. maddesinin 1. fıkrasında, 04/04/2015 tarih ve 29316 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile yapılan değişikliklerde eksik düzenlemeler bulunduğu belirtilerek yeniden düzenleme yapılması istemiyle davacı Sendika tarafından yapılan ... tarih ve ... sayılı başvurunun cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir. Daire kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 14/05/2024 tarih ve E:2019/1917, K:2024/2878 sayılı kararıyla; 26/03/2013 tarih ve 28599 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşları Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin, 04/04/2015 tarih ve 29316 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik 17. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinin, 02/03/2018 tarih ve 30348 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 11. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı; 20. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin, 09/02/2019 tarih ve 30681 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi ile, 30. maddesinin 1. fıkrasının ise 02/03/2018 tarih ve 30348 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 17. maddesi ile değiştirilmiş olduğu, Dava konusu 20. maddenin 1. fıkrasının (c) bendine ilişkin olarak ise, her ne kadar davacı Sendika tarafından, anılan kuralın anlam bozukluğu içerdiği ileri sürülerek iptali talep edilmiş ise de, anılan maddede, 30/09/2016 tarih ve 29843 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 3. maddesi, 09/02/2019 tarih ve 30681 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Yönetmeliğin 4. maddesi ve 16/01/2020 tarih ve 31010 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Yönetmeliğin 3. maddesi ile davacının talebini karşılayacak nitelikte değişiklikler yapıldığının görüldüğü, Bu itibarla, davacının iptalini talep ettiği düzenlemeler yürürlükte bulunmadığından, düzenlemelerin iptaline ilişkin istem hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı gerekçeleriyle, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 454,20-TL yargılama giderinin ve 17.100,00-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından; yargısal denetimin amacının hukuka uygunluk denetimi olduğu ve söz konusu düzenlemenin hukuka uygunluğu denetlenmeden ve tarafların haklılık durumu belirlenmeden davacı lehine yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenle, düzenlemenin hukuka uygunluk denetimi yapılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği, Kararda yer alan karşı oy gerekçelerinin de bu yönde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, esası ile yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin kısımları usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine, 2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Danıştay İkinci Dairesinin temyize konu 14/05/2024 tarih ve E:2019/1917, K:2024/2878 sayılı kararının esası ile yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin kısımlarının ONANMASINA, 3. Kesin olarak, 19/03/2025 tarihinde, esas yönünden oybirliği, yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin kısımları yönünden ise oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY X- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, bu Kanun'da hüküm bulunmayan ve madde metninde sayılan hâllerde 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun uygulanacağı belirtilmiş, sözü edilen hâller arasında “yargılama giderlerine” de yer verilmiş, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 450. maddesiyle 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlükten kaldırılmış, aynı Kanun’un 447. maddesinin 2. fıkrasında ise; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarih ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” hükmüne yer verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Yargılama giderinin kapsamı” başlıklı 331. maddesinde yargılama giderlerini oluşturan unsurlar sayılmış, maddenin 1/ğ bendinde; vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderleri arasında olduğu belirtilmiş, Kanun’un “Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri” başlıklı 331. maddesinin 1. fıkrasında da; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” kuralına yer verilmiştir. Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu düzenlemelerin bilahare yürürlükten kaldırıldığından söz edilerek davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle, işin esasına girilerek haklılık/haksızlık değerlendirmesi yapılmaksızın karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine rağmen yargılama giderlerinin ve bu giderler arasında yer alan vekâlet ücretinin davalı idarece davacıya ödenmesine hükmedildiği görülmektedir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 31. maddesinde yer alan atıf hükmü uyarınca yargılama giderleri konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 331. maddesinin 1. fıkrasında, davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde yargılama giderlerinin ne şekilde takdir edileceği hususu düzenlenmiştir. Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu düzenlemelerin daha sonra yürürlükten kaldırıldığından bahisle uyuşmazlığın esası hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş olması nedeniyle, başvuruya konu kararın hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ve bu giderler arasında yer alan vekâlet ücretine 6100 sayılı Kanun’un metnine yer verilen 331. maddesinin 1. fıkrasındaki kural çerçevesinde hükmedilmesi gerekir. Bu durumda; konusu kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığı kararıyla neticelenen davada, tarafların davanın açıldığı tarihteki haklılık durumları belirlenip buna göre yargılama gideri ve bu kapsamdaki vekâlet ücreti konusunda hüküm kurulması gerekirken, böyle bir değerlendirme yapılmaksızın, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalı idareye yükletilmesine hükmedilmiş olduğundan, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile temyize konu kararın yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.