Danıştay · 8. Daire

Danıştay 8. Daire 2026/959 E. 2026/991 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
8. Daire
Esas No
2026/959
Karar No
2026/991
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2026/959 Karar No : 2026/991

TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI) : ... Merkezi VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2025/2 Hukuk Mesleklerine Giriş Sınavı (HMGS) Temel Soru Kitapçığı'nda yer alan 90 numaralı sorunun iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; uyuşmazlığın çözümü için yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporun hükme esas alınabileceği, bir sorunun birden fazla doğru şıkkının olamayacağı, 28/09/2025 tarihinde yapılan Hukuk Mesleklerine Giriş Sınavı Temel Soru Kitapçığında yer alan 90 numaralı sorunun ise birden fazla doğru seçeneğinin bulunduğu, hatalı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, soruda herhangi bir hatanın bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyize konu kararın yargılama giderlerine ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı Kanun'un 20/B maddesi uyarınca işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE: İLGİLİ MEVZUAT: 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "Mevzuu" başlıklı 2. maddesinde; yargı işlemlerinden bu Kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tâbi bulunduğu, "Mükellef" başlıklı 11. maddesinde; genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca konu işlemin yapılmasını isteyen kişilerin ödemekle mükellef olduğu, "Harç alma ölçüleri" başlıklı 15. maddesinde, yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nev'i ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden alınacağı, "Harcın nispeti" başlıklı 21. maddesinde; yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı nispetler üzerinden alınması gerektiği kurala bağlanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerine hükmedilmesi" başlıklı 332. maddesinde; "Yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir. Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir. Hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, mahkemece ilamın altına yazılır." hükmü yer almıştır. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun "Bütçe türleri ve kapsamı" başlıklı 12. maddesinde; "Özel bütçe, bir bakanlığa bağlı veya ilgili olarak belirli bir kamu hizmetini yürütmek üzere kurulan, gelir tahsis edilen, bu gelirlerden harcama yapma yetkisi verilen, kuruluş ve çalışma esasları kanunla veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle düzenlenen ve bu Kanuna ekli (II) sayılı cetvelde yer alan her bir kamu idaresinin bütçesidir." düzenlemesine yer verilmiş olup, davalı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı (II) sayılı cetvelde yer almıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Temyize konu Kararın esasının incelenmesi: İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Temyize konu Kararın hükmedilen yargılama giderlerine yönelik kısmının incelenmesi: Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca, davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişilerin yargı harçlarını ödemekle mükellef olduğu, dava açılırken davacı tarafından yatırılan veya adli yardım nedeniyle yatırılması ertelenen ve dava sürecinde yargılama giderine dönüşen yargı harçlarının haklılık oranı gözetilerek tarafa/taraflara yükletilmesi gerektiği, nitekim davalı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı'nın özel bütçeli bir kamu idaresi olduğu ve yargı harçlarından muaf olmadığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, yargılama giderlerine hükmedilmesi kamu düzeninden olup Mahkemelerce re'sen incelenmesi gerektiğinden, bu kapsamda yapılan değerlendirmelerin de aleyhe bozma yasağı kapsamı dışında olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu itibarla, hüküm fıkrasında yer alan "Davacının adli yardım talebinin kabul edilmesi nedeniyle davacıdan tahsil edilemeyen aşağıda ayrıntısı gösterilen (87,50-TL vekâlet suret harcı hariç olmak üzere) toplam 1.380,80 TL yargılama giderinin davada haksız çıkan davalı idare üzerinde bırakılmasına, davalı idare harçtan muaf olduğundan harçların tahsili için müzekkere yazılmamasına, davalı idare harçtan muaf olmakla birlikte posta giderinden muaf olmadığından resmi posta giderinden harcanan 150,00-TL'nin davalı idareden tahsili için müzekkere yazılmasına," ibaresinin "Davacının adli yardım talebinin kabulüne karar verildiğinden, davanın açıldığı sırada alınmayan toplam 1.380,80-TL yargılama giderinin davalı idareden tahsili için ilgili tahsil dairesine müzekkere yazılmasına" şeklinde düzeltilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine, 2. ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının yargılama gideri yönünden yukarıda belirtilen şekilde düzeltilerek ONANMASINA, 3. Posta gideri avansından varsa artan tutarın istemi hâlinde davalı idareye iadesine, 4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 2577 sayılı Kanun'un 20/B maddesi uyarınca kesin olarak 23/02/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Danıştay 8. Daire, E. 2026/959, K. 2026/991, T. 23.02.2026, www.arakarar.com/karar/danistay-8-daire-2026-959-e-2026-991-k-36ff609189db