Danıştay · 7. Daire

Danıştay 7. Daire 2023/884 E. 2025/1771 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
7. Daire
Esas No
2023/884
Karar No
2025/1771
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/884 Karar No : 2025/1771

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacının % 92 engeli nedeniyle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca istisna hükümleri uygulanarak ilk iktisap kapsamında adına kayıt ve tescil ettirilen araca ilişkin olarak, hakem hastane tarafından düzenlenen raporda engel oranının %89 olduğunun tespit edilmesi nedeniyle istisnadan yararlandırılmasının mümkün olmadığından bahisle 2021 yılının Ocak ayına ilişkin tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesi uyarınca, verginin mükellefinin motorlu araç ticareti yapanlar olduğu, kayıt ve tescile tabi aracın ilk iktisabı kapsamında adına kayıt ve tescil ettirilen davacının özel tüketim vergisi yükümlülüğünün bulunmadığı, Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrasında Hazine ve Maliye Bakanlığı'na verilen yetkinin de engelli istisnasından yararlanan davacı bakımından sorumluluk getirmeye yönelik olarak kullanılamayacağı; bu durumda, Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği ile getirilen sorumluluk uygulaması vergilerin kanuniliği ilkesine aykırılık teşkil ettiğinden, davacı adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı; öte yandan, katma değer vergisinin özel tüketim vergisine bağlı olduğu göz önünde bulundurulduğunda, cezalı tarhiyatın katma değer vergisine ilişkin kısmının da hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dava konusu işlemlerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca tesis edildiğinin anlaşılması karşısında, vergi idaresince yapılan re'sen tarhiyatın hukuken geçerli olabilmesi için, 213 sayılı Kanun'un 74. maddesi uyarınca matrah takdiri yapmakla görevli bulunan takdir komisyonunca takdir olunan ya da Kanun'un 135. maddesi uyarınca vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar tarafından düzenlenen vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah farkına dayandırılmış olması gerekirken; matrahın belirlenmesi için takdir komisyonuna sevk işlemi yapılmadığı gibi, ortada matrah belirleyen ve usulüne uygun olarak düzenlenmiş bir vergi inceleme raporu da bulunmadığından, dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hakem hastane tarafından davacı hakkında düzenlenen raporda engelli oranının %89 olduğunun tespit edilmesi üzerine tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Danıştay 7. Daire, E. 2023/884, K. 2025/1771, T. 14.05.2025, www.arakarar.com/karar/danistay-7-daire-2023-884-e-2025-1771-k-ee7be7311b2a