Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/2237 E. 2026/2753 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/2237
Karar No
2026/2753
Karar Tarihi

T.C. ADANA BAM 9. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/2237 - 2026/2753 T.C. ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2026/2237 KARAR NO : 2026/2753 KARAR TARİHİ : 30/10/2026

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 16/06/2026 NUMARASI : 2026/668 ESAS DAVACILAR : 1- VEKİLİ : Av. DAVALI : VEKİLLERİ : Av. DAVANIN KONUSU : Ticari Ünvanın Korunması

İSTİNAF KARARININ KARAR TARİHİ : 30/10/2026 YAZIM TARİHİ : 30/10/2026

.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16/06/2026 tarihli ve 2026/668 esas sayılı ara kararı aleyhine istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, dosya üzerinde yapılan istinaf incelemesi sonucunda; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : Talep, ihtiyati tedbir istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince 16/06/2026 tarihli ara kararı ile ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir. Ara karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuruda bulunulmuştur. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Geçici Hukuki Koruma türlerinden olan “ihtiyati tedbir” 6100 Sayılı HMK’nın 389-399. maddelerinde düzenlenmiştir. HMK’nın 389. maddesinde ihtiyati tedbirin şartları, 391. maddesinde ihtiyati tedbir kararının kapsam ve içeriği, 393. maddesinde ihtiyati tedbir kararının uygulanması, 394. maddesinde ihtiyati tedbir kararına itiraz ve uygulanacak usule yer verilmiştir. HMK'nın 389. maddesinde mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği belirtilmiştir. HMK 390/3 maddesi "Tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır." hükmünü içermektedir. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun "İhtiyati tedbir talebi ve ihtiyati tedbirin niteliği" başlığını taşıyan 159. maddesinde, bu Kanun uyarınca dava açma hakkı olan kişilerin dava konusu kullanımın, ülke içinde kendi sınai mülkiyet haklarına tecavüz teşkil edecek şekilde gerçekleşmekte olduğunu veya gerçekleşmesi için ciddi ve etkin çalışmalar yapıldığını ispat etmek şartıyla verilecek hükmün etkinliğini temin etmek üzere ihtiyati tedbire karar verilmesini mahkemeden talep edebilecekleri, ihtiyati tedbirlerle ilgili bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Görüldüğü üzere SMK’nin 159. maddesindeki ispat derecesinin tam ispat aranmasa da HMK’nin 390. maddesindeki ispat derecesinden daha ağır olduğu ve bunda sınai mülkiyet hukukuna özgü olarak alınacak tedbirlerin ağırlığının etken olduğu söylenebilir. Somut olayda, davacının tescilli ... markasına tecavüzün önlenmesi, internet uzantılarının kullanılmasının önlenmesi, ticaret ünvanının ticaret sicilinden terkininin talep edildiği, logo ve internet uzantısının kullanımının tedbiren yasaklanmasının talep edildiği, ilk derece mahkemesince logo ve şirket ünvanı kullanımına ilişkin tedbir talebinin davanın esasına ilişkin olması ve yargılamayı gerektirmesi nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Dava dilekçesinde davalının markayı kullanımına dair birtakım web sitesi görselleri ve logo kullanımları sunmuş ise de, davalının kullanımlarının, davacıya ait tescilli markalarla benzer ve karıştırılma ihtimali olup olmadığı ve yine davalının ticaret unvanının davacının ünvanıyla iltibasa mahal verecek nitelikte olup olmadığı noktasında dosyanın geldiği aşama itibariyle yaklaşık ispat olgusunun gerçekleşmediğinden, ilk derece mahkemesince logo ve şirket ünvanı kullanımının engellenmesi yönündeki tedbir talebine yönelik verilen red kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere : 1-6100 sayılı HMK'nin 353/1-b-1 maddesi gereğince davacılar vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE, 2-492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince karar tarihi itibarıyla alınması gereken 732,00.TL karar ve ilam harcının davacılardan peşin alındığından yeniden alınmasına YER OLMADIĞINA,

3-6100 sayılı HMK'nin 326/1 maddesi gereğince istinaf eden davacılar tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerine BIRAKILMASINA, 4-6100 sayılı HMK'nin 330. maddesi gereğince inceleme duruşmasız yapıldığından vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA, 5-6100 sayılı HMK'nin 333. maddesi gereğince kullanılmayan gider avansının İlk Derece Mahkemesince İADESİNE, 6-6100 sayılı HMK'nin 7035 sayılı yasanın 30. maddesiyle değişik 359/4 maddesi gereğince kararın kesin olması nedeniyle ilk derece mahkemesince taraf vekillerine TEBLİĞİNE, Dair, 6100 Sayılı HMK'nin 353/1-b-1 maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle ve 6100 Sayılı HMK'nin 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak karar verildi. 30/10/2026

Başkan

e-imzalıdır

Üye

e-imzalıdır

Üye

e-imzalıdır

Katip

e-imzalıdır

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/2237, K. 2026/2753, T. 30.10.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-2237-e-2026-2753-k-87a5b030d662