Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1759 E. 2026/1786 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

13. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO:2026/1759 Esas

KARAR NO:2026/1786 Karar

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İSTANBUL 26. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ(Kapatılan) İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

NUMARASI:2026/443 Esas - 2026/529 Karar

TARİHİ:10/06/2026

DAVA:Şirketin İhyası

KARAR TARİHİ:08/10/2026

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMASININ ÖZETİ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkil Gebze Belediye Başkanlığı Tasfiye Halinde ... Şirketini hasım göstererek Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2025/416 E.sayılı dosyası nezdinde ihale alacaklarına ilişkin rücu davası açtığını, yapılan yargılama sürecinde söz konusu şirketin 20.01.2026 tarihinde tasfiye olduğu ve İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünden kaydının silindiği anlaşıldığını, davalarda taraf teşkilinin sağlanması açısından işbu davayı açmak için tarafımıza Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesi kesin süre verildiğini, ihyasını istediğimiz ... Ürünleri adlı şirketin ticaret sicilinden terkin edilmeden önceki adresi ..., İstanbul olduunu, Asliye hukuk mahkemelerinde açtığımız davalarda tarafımıza ihya davası açmak için süre verilmiş olmasına binaen eldeki davayı açıp mezkur şirketin ihyasını talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Ticaret Sicili Müdürlüğü, TTK.m.32 ve Ticaret Sicili Yönetmeliği m.34 hükmü çerçevesinde işlem yaptığını, Tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluk şirket tasfiye memurunda olduğunu, mahkemece dava konusu şirketin ek tasfiyesine karar verilmesi durumunda TTK m. 547/2 gereğince tasfiye memuru atanmasının zorunlu olduğunu, müvekkilin davanın açılmasına sebep olmadığını bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını beyan etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:İlk Derece Mahkemesi 10/06/2026 tarih ve 2026/443 Esas - 2026/529 Karar sayılı kararında;".......Toplanan tüm dosya kapsamı ve delillerin incelenmesi ve değerlendirilmesi sonucunda; eldeki davada ihyanın dayanağı şirketin tasfiyesi talep edilmiş olup, davayı açmakta davacının hukuki yararının bulunduğu, bu nedenle ihyası istenen şirketin "Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2025/416 Esas sayılı dosyasındaki yargılamanın ve icra takibinin sonuçlandırılması" ile sınırlı olarak TTK 547. maddesi uyarınca işlemler sonuçlanıncaya kadar Ticaret Sicil Müdürlüğüne yeniden tesciline, şirketin ek tasfiyesi için Ticaret Sicil'ine tesciline, şirketin ek tasfiye işlemlerinin Dahili davalı ... (...) tarafından yürütülmesine yasal hasım konumunda bulunan Ticaret Sicil Müdürlüğü aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Terkin işlemden önce Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2025/416 Esas sayılı dosyası açılmış olduğundan yargılama giderleri dahili davalıdan alınmasına karar vermek gerekmiştir. Yukarıda açıklanan sebeplerle davanın kabulü sonuç ve vicdani kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesi ile, ''1-DAVANIN KABULÜ ile; İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünün ... sicil numarasında kayıtlı iken 23.12.2016 tarihinde tasfiyesinin sona erdiğinden bahisle sicilden terkin edilen Tasfiye Halinde ... Şirketi'nin TTK. 547 maddesi uyarınca Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2025/416 Esas sayılı dosyası ile ek işlemler sonuçlanıncaya kadar İHYASINA,2-Şirketin ek tasfiyesi için Ticaret Siciline tesciline ve ilanına, bu işlemleri yapması için davalı ... (...)’ın atanmasına, kararın ticaret siciline tescil ve ilanına,'' karar verilmiş ve karara karşı dahili davalı tasfiye memuru tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:Dahili davalı tasfiye memuru istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu, aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ayırca tasfiye memuru atamasına ilişkin değerlendirmenin somut olayın özellikleriyle uyumlu olmadığını, yerel mahkemenin hangi hukuki sıfatla ve hangi kusur ya da sebebiyet ilişkisi nedeniyle bu giderlere hükmettiğini yeterli biçimde ortaya koymadığını,Mahkemenin, ek tasfiye işlemlerinin yürütülmesi için kendisini tasfiye memuru olarak atadığını, oysa tasfiye memuru atamasının her olayda otomatik biçimde aynı kişinin görevlendirilmesini gerektirmeyeceğini, kendisinin şirket içindeki hukuki konumunun mevcut karar metninde yeterince açıklanmadığını, tasfiye memuru, müdür, ortak ve temsilci sıfatının bulunup bulunmadığı, tasfiye sürecine hangi aşamada ve hangi yetkiyle dahil olduğu ortaya konulmadan doğrudan bu göreve atanmasının hukuki güvenlik ilkesine aykırı olduğunu, eğer şirkette tasfiye memurluğu sıfatı yoksa, mahkemenin kendisini bu görevle yükümlendirmesinin açıkça hatalı olduğunu, mahkemenin tasfiye memuru atanması ile kişisel mali sorumluluğu birbirine karıştırdığını, bu nedenle atama kararının en azından gerekçe ve isabet yönünden kaldırılması gerektiğini,İhya kararının kapsamı ve gerekçesinin denetlenmesi gerektiğini, somut olayda ihyanın gerçekten zorunlu olup olmadığı, davacının hukuki yararını yeterince ispatlayıp ispatlamadığı, dosyadaki taraf teşkilinin başka bir yöntemle sağlanıp sağlanamayacağının ayrıca incelenmesi gerektiğini, mahkemenin ihya talebini kabul ederken yalnızca soyut bir ihtiyaç değerlendirmesi yaptığını, oysa terkin edilmiş şirketin yeniden tescilinin istisnai bir yol olduğunu ve gerçekten zorunluysa uygulanması gerektiğini, davacının açtığı dosyada şirketin bulunması zorunlu olsa bile, bu zorunluluk ile kendisinin gider ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması arasında doğrudan bir bağ kurulamayacağını, dosyada taraf teşkili başka usullerle sağlanabilecek ise, ihya kararının kapsamının daraltılması gerektiğini,Yerel mahkemece gerekçeli karar hakkı ve hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, mahkemenin neden davanın açılmasına sebebiyet verdiğini, neden vekalet ücretinden sorumlu tutulduğunu, neden tasfiye memuru olarak kendisinin atandığını yeterli açıklıkta ortaya koymadığını, bu durumun hukuki dinlenilme hakkının zedelenmesine yol açtığını, tarafın aleyhine hüküm kurulurken, gerekçenin denetlenebilir olması gerektiğini, yargılama gideri ve vekalet ücreti gibi önemli mali sonuçlar bakımından mahkemenin soyut ifadelerle yetinmesinin kabul edilemeyeceğini, Yerel mahkeme kararının bu haliyle kalmasının hakkaniyet ile bağdaşmayacağını, kişisel malvarlığına doğrudan yüklenecek şekilde hüküm kurulmasının, olayın somut şartlarıyla bağdaşmadığını, şirketin ihyası nedeniyle bir kişinin otomatik şekilde gider ve vekalet ücretine mahkum edilmesinin isabetli olmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık varsa re'sen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.Dava, ticaret sicilden tasfiye suretiyle terkin edilmiş şirketin ek tasfiye işlemlerinin tamamlanması için TTK 547. maddesine göre ihyası talebine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne, karar verilmiş ve karara karşı dahili davalı tasfiye memuru tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.TTK'nın 547. Maddesinde tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğunun anlaşılması halinde şirketin yeniden tescilinin istenebileceği düzenlenmiştir.Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2014/14921 Esas - 2014/16864 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Türk Ticaret Kanununun 547. maddesi uyarınca açılacak ihya davasının, tasfiye memuru ve ticaret sicil memurluğuna husumet yöneltilerek açılması gerekir.Dava dilekçesinde davalı olarak İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü gösterilmiş olup dava dilekçesinde tasfiye memurunun davalı olarak gösterilmediği ve ilk derece mahkemesince 11/05/2026 tarihli ara karar uyarınca; şirket ortağı ... (...)'ı davaya dahil etmek üzere bir haftalık kesin süre verilmesine,dahili dava dilekçesi verildiğinde dahili davalıya dava dilekçesi ve tensip zaptının tebliğine karar verildiği, davacı vekili 15/05/2026 tarihli dahili dava dilekçesi ibraz ettiği, davaya dahil edilen tasfiye memuruna ara karar gereği dava dilekçesi, dahili dava dilekçesi, tensip zaptı ve duruşma gününün tebliğe çıkartıldığı, tasfiye memuruna TK. 21 maddesine göre 20/05/2026 tarihinde tebligatın tebliğ edildiği anlaşılmıştır.Eldeki dava TTK 547 maddesi uyarınca tasfiye sonucu sicilden terkin olunun şirketin sicil kaydının ihyası istemine ilişkin olup, ticaret sicil memurluğu ve tasfiye memuru eldeki davada zorunlu dava arkadaşı durumundadır. Bir başka deyişle tasfiye memurunun da hasım gösterilmesi gerekir. Ne var ki, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı gereğince, ilk derece mahkemesince, davacıya tasfiye memuruna karşı dava açtırıp eldeki davayla birleştirilmesi yoluna gidilmesi gerekirse de, ihyaya dayanak davanın alacak davası olduğu dikkate alındığında bu usul aykırılığının mahkemece yargılama aşamasında davanın tasfiye memuruna tebligat yoluyla bildirilerek tasfiye memurunun davaya katılımı sağlanıp, savunma hakkı tanındığı ve bunun dışında hakimin yargılamayı en az giderle ve süreyle tamamlamasını sağlama yükümlülüğü de gözetildiğinde bu usul aykırılığı kararın kaldırılması gerekçesi olarak görülmemiştir. Buna göre davalı tasfiye memurunun hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği yönündeki istinaf nedenleri yerinde değildir.Şirketlerin tüzel kişiliği ticaret sicilinden terkin ile sona ermektedir. Şirketin tasfiye işlemlerinin eksiksiz ve tam olarak yapılması halinde tüzel kişiliğin sona ermesinden söz edilecektir.Tüzel kişiliğin son bulması sonucunu doğuran fesih ve tasfiye işleminin hatalı veya eksik olması halinde gerçek anlamda tasfiyeden söz etmek mümkün olmayıp bu durumda TTK'nın 547. Maddesinde tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğunun anlaşılması halinde şirketin yeniden tescilinin istenebileceği düzenlenmiştir.Dosya içinde bulunan ticaret sicil kayıtları incelendiğinde, ihyası talep edilen Tasfiye Halinde ... Şirketi'nin 20/01/2026 tarihinde tasfiye suretiyle ticaret sicilden terkin edildiği, ticaret sicilden terkin edilen şirket hakkında terkin tarihinden önce 24/11/2025 tarihinde Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2025/416 Esas sayılı dosyası ile davacı tarafından alacak davası açıldığı, yargılama devam ederken şirketin tasfiye sürecine girerek terkin edildiği, iş bu dosyada taraf teşkilinin sağlanabilmesi için ilgili şirketin yeniden tescilinin zorunlu olduğu, buna göre davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, ihyası istenilen şirketin tasfiye suretiyle ticaret sicilden terkin edilmeden önce hakkında açılan dava olduğu halde, ticaret sicilden kaydı silinen şirketin tasfiye işlemlerinin tamamlandığından söz edilemeyeceğinden, davalı tasfiye memuru eldeki davanın açılmasına sebep olmuştur. İlanlar sırasında alacaklı tarafın başvuruda bulunmaması ihya talebine engel teşkil etmediği, bu durumda tasfiye işlemleri eksik bırakıldığından ek tasfiye işlemlerinin yapılması zorunlu olmakta ve kaydı silinen şirketin ek tasfiye işlemlerinin tamamlanması bakımından ihyası gerekmektedir. Mahkemece ek tasfiye işlemlerinin yapılması için şirketin ihyasına karar verilmiştir. Dosya kapsamı ve toplanan tüm delillere göre TTK 547 maddesindeki ek tasfiye koşullarının gerçekleştiği gözetilerek, ihya karar verilmesi ve şirketin tek ortağı/yetkilisi ve aynı zamanda tasfiye memuru olan ...'ın tasfiye memuru olarak atanması TTK. 547/2 madde uyarınca yerindedir. TTK.547/2 maddesi uyarınca ek tasfiye işlemleri için şirketin ihyası koşullarının oluşması, davalı tasfiye memuru tasfiye işlemlerini eksik bıraktığından dava açılmasına sebep olduğu, davalı ticaret sicil müdürlüğü yasal hasım olup tasfiye işlemlerinde her hangi bir yetki ve sorumluluğu bulunmadığından, davanın açılmasına ticaret sicil müdürlüğünün sebep olmadığı, HMK'nın 323/1-ğ maddesi uyarınca vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderlerinden olup, HMK'nın 326/1. maddesi uyarınca aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmesine göre, tasfiye memuru aleyhine yargılama gideri hükmedilmesinin gerekmesi, hükmedilecek bu giderlerin tasfiye ek gideri olarak tasfiye edilen şirketten alınabilecek olması karşısında, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı tasfiye memurunun aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedildiğine yönelik istinaf sebepleri yerinde değildir. (Yargıtay 11 HD. 2014/7827 Esas- 2014/10350 Karar sayılı kararı ve Yargıtay 11 HD.nin 2019/5292 Esas- 2020/612 Karar sayılı kararı da benzer mahiyettedir.)Sonuç olarak, ilk derece mahkemesince verilen karar usul ve yasaya uygun olup kamu düzenine aykırılık da görülmediğinden, dahili davalı tasfiye memurunun istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Dahili davalı tasfiye memurunun istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Harçlar Kanunu gereğince istinaf eden dahili davalı tasfiye memuru tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,

3-Karar tarihi itibariyle Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcı, istinaf eden dahili davalı tasfiye memuru tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harcın hazineye gelir kaydına,

4-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden dahili davalı tasfiye memuru üzerinde bırakılmasına,

5-Artan gider avansı bulunması ve talep halinde yatıran tarafa iadesine,

6-Kararın ilk derece mahkemesi tarafından taraflara tebliğe gönderilmesine,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda Yargıtay HGK.'nun 14/07/2025 Tarih ve 2024/251 Esas -2025/468 Karar sayılı kararı uyarınca HMK. 362/1-ç maddesi gereğince kesin olarak 08/10/2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.