Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1360 E. 2026/1819 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/1360
Karar No
2026/1819
Karar Tarihi

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2026/1360 KARAR NO : 2026/1819

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : AYDIN ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 01/07/2026 NUMARASI : 2026/509 D.İş - 2026/508 Karar DAVANIN KONUSU : İhtiyati Tedbir KARAR TARİHİ : 06/11/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 06/11/2026

Aydın Asliye Ticaret Mahkemesinin 01/07/2026 tarih 2026/509 Esas 2026/508 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbir talep eden davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: TALEP : Davacı vekili, karşı taraf şirketin işlettiği akaryakıt istasyonunu devralmak amacıyla müvekkili tarafından gönderilen kaporanın, devir akdinin karşı taraf şirketin kusuruyla kurulamamasına ve sözleşmeden cayılmasına rağmen haksız olarak iade edilmediğini, bu tutarın tahsili amacıyla Nazilli İcra Dairesi'nin 2025/6025 E. sayılı dosyasında takip başlattıklarını, takibin borçlu şirket yönünden kesinleştiğini, icra dosyasına borçlu şirketin hiçbir ödeme yapmadığını, icra dosyası üzerinden mal varlığı sorgusu yapıldığını, şirket üzerine taşınır, taşınmaz mal varlığı olmadığının görüldüğünü, banka hesaplarında da para olmadığının tespit edildiğini, şirketin devre kabil yegane hak ve malının işlettiği akaryakıt istasyonu olduğunu, , şirket adına kayıtlı, müstakil bir ekonomik değere sahip bulunan ve devri kabil gayrisıhhî müessese açma ve çalışma ruhsatı bulunduğunu, ruhsatın devredilmek istenildiğinde raporların ve projelerin tekrar alınmasına gerek duyulmadığını, devralan kişi için ruhsatı devralmanın sıfırdan bir ruhsat çıkarma süreci ve maliyeti yanında hem süre hem de maliyet olarak daha avantajlı olduğunu, davacının önce aleyhine başlatılan takibe itiraz ettiğini, ardından bu takip kesinleşip de ruhsatı üzerine haciz konulduğunda bu sefer de ruhsatı devredip, işletmeden kaçmaya çalışarak takibi semeresiz bırakmak için Nazilli İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2026/86 Esas sayılı dosyasına şikayette bulunduğunu, mahkemenin 14/05/2026 tarihli, ve 2026/191 Karar sayılı ilamı ile ruhsatın tek başına müesseseden ayrı bir ekonomik değerinin olmadığı gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar verildiğini, borçlu bu kararı derhal icra dosyasına sunarak mal kaçırma kastıyla ruhsat üzerindeki haczin kaldırılmasını talep ettiğini, bu talep ve karar doğrultusunda Nazilli İcra Dairesi tarafından 11/06/2026 tarihinde haczin fek edildiğini ve Aydın Büyükşehir Belediye Başkanlığına haciz kaldırma müzekkeresi hazırlandığını, müvekkilin alacağını koruyabilmesi adına müracaat edebileceği klasik icra hukuku araçları (haciz yolu) tamamen tıkandığını ve yetersiz kaldığını, ruhsatın devrinin kabil olması veya istasyonun bütün halinde devredilerek mal kaçırılması tehlikesi bulunduğunu, mal veya hakkın haczedilemediği ancak devredilebildiği istisnai durumlarda ihtiyati tedbir talep edilmesinde mutlak bir hukuki yarar bulunduğunu, borçlu .... Şiriketi adına kayıtlı bulunan akaryakıt istasyonuna ait gayrisıhhi müessese açma ve çalışma ruhsatının, borçlunun mal kaçırma ve devir ihtimaline binaen üçüncü kişilere devrinin, iptalinin veya üzerinde tasarruf edilmesinin engellenmesi amacıyla, taraflar arasında derdest davalar ile açılacak davalar olması nazara alınarak, takibin borçlu tarafından infazen kapatılmasına kadar teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece, davacı yanın iddialarına yönelik delil ibraz etmediği, alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği, ayrıca kesinleşmiş icra takibinin bulunması durumunun, icra takibine itiraz etmemenin/edememenin farklı sebeplerle de olabileceği hususu göz önüne alındığında tek başına alacağın varlığını ispata yeter olmadığı, bu nedenle ihtiyati tedbir koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiştir. Karara karşı ihtiyati tedbir talep eden vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ : İhtiyati tedbir talep eden vekili, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiğini, ancak mahkemece maddi vakıaların hatalı değerlendirdiğini, kesinleşmiş icra takibinin hukuki niteliğinin göz ardı edildiğini, yaklaşık ispat kriterinin aşırı şekilci bir yorumla imkansız hale getirildiğini, borçlu şirket aleyhine Nazilli İcra Müdürlüğü’nün 2025/6025 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, borçlu şirketin usulüne uygun tebligata rağmen takibe itiraz etmediğini, takibin kesinleştiğini, kesinleşmiş bir icra takibi karşısında, alacaklının HMK m. 390/3 anlamında yaklaşık ispat külfetini fazlasıyla yerine getirdiğinin kabul edilmesi gerektiğini, mahkemece ihtiyati tedbir aşamasında tam ispat arandığını, tedbir davasının sınırlarını aşan bir ispat çıtası belirleyerek hukuka aykırı davranıldığını, talep konusu ruhsatın tek başına icra yoluyla haczedilemediğini, ancak akaryakıt istasyonuyla bir bütün halinde üçüncü kişilere devredilebildiğini, haciz şerhinin kaldırılması üzerine borçlu şirketin istasyonu ve ruhsatı kötü niyetle elden çıkarma sürecini hızlandırdığını, mal kaçırma tehlikesi somut ve yakın olduğunu, tedbir kararının verilmemesi halinde, ileride açılacak davalar veya devam eden takibin karşılıksız kalacağını, müvekkilinin alacağına kavuşmasının imkansız hale geleceğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir. GEREKÇE: Talep, ihtiyati tedbir istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. İhtiyati tedbir bir dava olmayıp, geçici hukuki korumadır. İhtiyati tedbirin şartları 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun 389/1. maddesinde genel olarak düzenlenmiştir. Bu yasa hükmüne göre, mevcut durumda meydana gelebilecek değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir. İhtiyati tedbir isteminde davanın esası açısından haklılığın yaklaşık olarak ispat edilmesi ve tedbirin uyuşmazlık konusu hususa ilişkin olması gerekir. Geçici hukuki koruma olan ihtiyati tedbirin, davanın yerine ikâme edilmemesi ve uyuşmazlığın esasını çözecek mahiyette olmaması, başka bir deyişle yargılamanın sonunda elde edilecek menfaatin ihtiyati tedbirle elde edilmemesi gerekir. Somut olayda, ihtiyati tedbir talep eden vekili, taraflar arasında akaryakıt istasyonu işletmesinin devrine dair yapılan sözleşmenin gerçekleşmemesi nedeniyle, daha önce gönderilen kaporanın karşı tarafça iade edilmediği, başlatına icra takibinin kesinleştiği, karşı tarafın mal varlığının bulunmadığı, sadece gayrisıhhî müessese açma ve çalışma ruhsatı bulunduğu, borçlunun mal kaçırma ve devir ihtimaline binaen bu ruhsat üzerine teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesi talep edilmiştir. Taraflar arasında para alacağına ilişkin icra takibi mevcut olup, davalı tarafa ait gayrisıhhî müessese açma ve çalışma ruhsatı uyuşmazlık konusu olmadığından, ihtiyati tedbir şartları mevcut değildir. İhtiyati tedbir talep eden vekilinin istinaf istemi bu nedenle yerinde görülmemiştir. Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-İhtiyati tedbir isteyen vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-İhtiyati tedbir isteyen yönünden istinaf karar harcı olan 1.206,00 TL'den peşin alınan 732,00 TL'nin mahsubu ile eksik kalan 474,00 TL'nin ihtiyati tedbir talep edenden alınarak hazineye gelir kaydına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle ihtiyati tedbir talep eden tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-f maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.06/11/2026

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/1360, K. 2026/1819, T. 06.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-1360-e-2026-1819-k-17db5e654475