Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1070 E. 2026/1141 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2026/1070
- Karar No
- 2026/1141
- Karar Tarihi
T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ Esas No: 2026/1070 - Karar No:2026/1141 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2026/1070 KARAR NO : 2026/1141
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R
BAŞKAN : ÜYE : KATİP :
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ ARA KARAR TARİHİ : 01.06.20.26 NUMARASI : 2026/439 Esas
İHTİYATİ HACİZ TALEP EDEN/ DAVACI : DAVALI : VEKİLİ :
DAVANIN KONUSU : İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan) TALEP KONUSU : İhtiyati Haciz KARAR TARİHİ : 22/10/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 22/10/2026
Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında mahkemece ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen karara karşı ihtiyati haciz talep eden/ davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine yapılan incelemede; GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili; taraflar arasında ticari ilişki sebebiyle müvekkili şirket tarafından 20.12.2025 düzenleme tarihli ... nolu ''... 102 nolu bina elektrik işleri malzeme işçilik dahil yapımı'' açıklamalı ve ödeme tutarı 421.871,27 TL olan faturanın düzenlendiğini, borca konu faturanın son ödeme tarihinin 27.12.2025 olarak belirtildiğini ancak davalı tarafından müvekkili şirkete 19.01.2026 tarihinde ''... 102 nolu bina ... nolu ft. kısmi ödeme'' açıklaması ile 150.000,00 TL kısmi ödeme yapıldığını, müvekkilinin bakiye kalan alacağının şifahen yapılan tüm görüşmelere rağmen ödenmemesi üzerine rızaen ödenmeyen borcun cebren tahsili amacıyla faturadan kaynaklanan 421.871,27 TL'lik alacaktan yapılan 150.000,00 TL'lik kısmi ödeme tutarı düşüldüğünde bakiye kalan 271.871,27 TL'lik cari hesap alacağı ve faturada belirtilen ödeme tarihi olan 27.12.2025 tarihi ile takip tarihi arasındaki 28.127,48 TL'lik geçmiş gün faizi olmak üzere 299.998,75 TL'lik alacağın Ankara 6. Genel İcra Dairesi'nin 2026/21900 sayılı dosyasında 01.04.2026 tarihinde icraya konulduğunu, davalı borçlu tarafından 10.04.2026 tarihinde borca ve ferilerine itiraz edildiğini, davalının haksız ve kötü niyetli itirazı sonucu icra takibinin durduğunu, TTK'nın 21.maddesinde “Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır.” şeklinde hüküm bulunduğunu, davalının borca konu faturaya ilişkin süresi içerisinde yapılmış bir itirazının olmadığını, kaldı ki davalının 19.01.2026 tarihinde ''... 102 nolu bina ... nolu ft. kısmi ödeme'' açıklaması ile yapmış olduğı 150.000,00 TL kısmi ödemenin faturayı ikrar niteliğinde olup, borçlu şirket tarafından yapılan ödemenin açıklamasına borca konu fatura numarası ve borcun konusunun da yazıldığını, müvekkilinin ticari ilişki sebebi ile üzerine düşen tüm yükümlülükleri eksiksiz yerine getirdiğini, faturaya konu işe dair yapılacak tüm hususları davalıya teslim ettiğini ancak davalının, yapılan edimlerin karşılığı olan fatura bedelinin bakiye kısmını ödemediğini, davalının itirazında borcun ödendiğine veya bulunmadığına dair herhangi bir belge de sunmadığını, itiraz amacının yalnızca süre kazanmak ve müvekkilinin madden zarara uğratmak olduğunu, arabuluculuk görüşmelerinin anlaşmama olarak sonuçlandığını, İcra ve İflas Kanunu’nun 257. maddesinde belirtildiği üzere “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklariyle diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.” hükmü uyarınca, faturaya itiraz etmeyerek ve kısmi ödeme yaparak fatura borcunu kabul etmesine rağmen bakiye borca ilişkin herhangi bir ödeme yapılmamış olmasının borçlunun ödememe iradesini de gösterdiğinden, müvekkilinin alacağını alamama ve borçlunun mal kaçırdığının bilindiği hususu da dikkate alınarak müvekkilinin zarara uğraması kaçınılmaz olup, ivedilikle borçlunun mal ve alacaklarının ihtiyaten haczi gerektiğini belirterek, davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına, davalının mal ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece 01.06.2026 tarihli ara karar ile; alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiği, vadesi gelmiş bir alacak olup olmadığı hususunun da yargılamayı gerektirmekte olduğu , alacağın yaklaşık ispat şartı yerine getirilmediği gerekçesiyle, koşulları oluşmayan ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. İhtiyati haciz talep eden/ davacı vekili istinaf başvurusunda; müvekkili tarafından, davalı şirketten olan fatura alacağının tahsili amacıyla Ankara 6. Genel İcra Dairesi’nin 2026/21900 sayılı dosyası üzerinden ilamsız icra takibi başlatıldığını ve borçlunun haksız itirazı üzerine takibin durduğunu, bunun üzerine yasal süresi içerisinde ihtiyati haciz talepli itirazın iptali davası açıldığını, mahkemece “alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği, vadesi gelmiş bir alacak olup olmadığının yargılamayı gerektirdiği ve yaklaşık ispatın yerine getirilmediği” gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verildiğini, ara kararın, hem dosya kapsamındaki somut delillerle hem de ihtiyati hacze ilişkin geçici hukukî koruma mantığıyla bağdaşmadığını, mahkemenin ihtiyati haciz incelemesinde aranması gereken standardı tam ispat düzeyine yükseltmiş olup, bu aşamada değerlendirilmesi gereken hususun, alacağın kesin biçimde ispatı değil, dosya kapsamındaki mevcut delillerle yaklaşık olarak ortaya konulup konulmadığı olduğunu, somut olayda ise, fatura, faturaya açık atıf içeren banka ödemesi, bakiye alacak hesabı ve itiraz edilen icra dosyası birlikte değerlendirildiğinde müvekkilinin alacağının yaklaşık ispat edildiğinin açık olduğunu, takip ve dava konusu alacağın dayanağının somut, belirli ve belgeli nitelikte olduğunu, 20.12.2025 düzenleme tarihli ... numaralı, “... 102 nolu bina elektrik işleri malzeme işçilik dahil yapımı” açıklamalı ve 421.871,27 TL bedelli faturanın son ödeme tarihinin 27.12.2025 olduğunu, davalının faturaya karşı yasal süresinde bir itiraz ileri sürmediği gibi, 19.01.2026 tarihinde “... 102 nolu bina ... nolu ft. kısmi ödeme” ibaresinin yer aldığı ödemenin yapıldığını, davalının sadece genel bir ödeme yapmadığını, hangi iş ve hangi fatura kapsamında ödeme yaptığını bizzat kendisinin banka açıklamasında gösterdiğini, bu kısmi ödeme dekontunun, fatura ile ödeme arasında doğrudan bağ kurduğunu, borç ilişkisinin varlığına ve en azından faturaya konu ilişkinin davalı tarafından da bilindiğine, kabul edildiğine işaret ettiğini, mahkemece, yaklaşık ispatın değerlendirilmesinde bu belgenin ağırlığının yeterince gözetilmediğini, müvekkili tarafından takip konusu yapılan tutarın da belirli ve hesaplanabilir olduğunu, 421.871,27 TL fatura bedelinden 150.000,00 TL kısmi ödeme mahsup edilerek bakiye 271.871,27 TL asıl alacak belirlenmiş olup, buna ödeme tarihi ile takip tarihi arasındaki işlemiş faiz eklenerek toplam 299.998,75 TL üzerinden takip yapıldığını, bu çerçevede talep edilen alacağın ne muğlak ne de belirsiz olduğunu, tersine, belgelere dayalı, hesaplanabilir ve ticari kayıtlarla denetlenebilir nitelikte olduğunu, mahkemenin ara kararınnın, ihtiyati haciz kurumunun amacıyla bağdaşmadığını, ihtiyati haczin, çoğu zaman esasen henüz hüküm altına alınmamış, fakat mevcut delillerle kuvvetle muhtemel görünen para alacaklarının güvence altına alınmasını amaçlayan geçici bir koruma olup, alacağın kesin olarak sabit hale gelmesi beklenecek olursa, ihtiyati haciz kurumunun koruyucu işlevi büyük ölçüde ortadan kalkacağını, alacağın yaklaşık ispat edildiği sonucuna varılması gerekirken, mahkemece sanki esas hakkındaki yargılamanın sonunda verilecek kabul hükmü için gereken tam ispat arandığını, geçici hukukî koruma değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, vadenin gelmiş olduğu hususu dosya kapsamından açıkça anlaşılmakla, ara kararda “vadesi gelmiş bir alacak olup olmadığı da yargılamayı gerektirmektedir” denildiğini, takip tarihi itibarıyla faturada belirtilen ödeme vadesinin açıkça geçmiş durumda olduğunu, yine, davalı tarafın 19.01.2026 tarihinde kısmi ödeme yaptığını, davalının, faturanın dayanağı işin hiç yapılmadığını, faturanın kendisine ait olmadığını veya vadenin doğmadığını iddia edecek idiyse, fatura numarası verilerek kısmi ödeme yapılmasının da hayatın olağan akışı ile bağdaşmadığını, dolayısıyla mahkemenin vadenin gelip gelmediğinin yargılamayı gerektirdiği yolundaki gerekçesinin, dosya kapsamındaki belge içeriğiyle çeliştiğini, ticari yaşamın gerekleri ve alacağın tahsil güvenliği bakımından ihtiyati haczin zorunlu olduğunu, ayrıca, müvekkilinin talebinin ölçüsüz olmadığını, talep edilen ihtiyati haczin, yalnızca takip ve dava konusu edilen 299.998,75 TL alacakla sınırlı olup, davalı aleyhine orantısız bir koruma istenmediğini, sadece mevcut para alacağının dava sonuna kadar güvence altına alınmasının talep edildiğini, bu yönüyle talebin, hukuki yarar ve ölçülülük ilkesi bakımından da uygun olduğunu belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak, talepleri doğrultusunda ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir. Talep, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece talebin reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İnceleme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle yargılama aşamasında toplanacak delillere göre, talep halinde mahkemece her zaman inceleme ve değerlendirme yapılabileceğinin tabi bulunmasına göre, ihtiyati haciz talep eden/ davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-İhtiyati haciz talep eden/ davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, 2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf talep eden davacı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince KESİN olmak üzere 22.10.2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Başkan e-imzalıdır
Üye e-imzalıdır
Üye e-imzalıdır
Katip e-imzalıdıre-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır