Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1057 E. 2026/1347 K.

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2026/1057 KARAR NO : 2026/1347

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : AYDIN ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 08.05.2026(Ek Karar) NUMARASI : 2026/197 Esas 2026/262 Karar DAVANIN KONUSU : Ticari Şirkete Kayyım Atanması KARAR TARİHİ : 15.09.2026 KARAR YAZIM TARİHİ: 15.09.2026

Aydın Asliye Ticaret Mahkemesinin 08.05.2026 (ek karar) tarih 2026/197 Esas 2026/262 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : DAVA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı ...'nın %50'şer hisseyle ve müşterek imza yetkisiyle temsil ettikleri davalı .... Şti.'nin, taraflar arasındaki inşaat maliyetlerinin paylaşımına ilişkin uyuşmazlık nedeniyle fiilen temsil edilemez hâle geldiğini, şirket aleyhine Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Tüketici Sıfatıyla) 2025/338 Esas sayılı davasının ve mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dosyasında şirketin feshi ve ortaklıktan çıkarma davasının derdest olduğunu, davalı ...'nin menfaat çatışması ve ilgisizliği nedeniyle şirketi bu davalarda temsil edemeyeceğini, mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dosyasının 18/02/2026 tarihli ara kararıyla kendisine bu davayı açmak üzere yetki ve süre verildiğini ileri sürerek; davalı şirketi hem Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2025/338 Esas sayılı dosyasında hem de mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dosyasında temsil etmek üzere kayyım atanmasını, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP : Davalı tarafça davaya cevap verilmemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Aydın Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarına göre davacı ile davalı ...'nın davalı şirketin müşterek temsilcisi olduğu, müşterek temsilcilerden davacının şirkete karşı 2025/991 Esas sayılı dosyada dava açtığı için şirketin bu dosyada temsil edilemediği ve davacı vekiline kayyım tayini davası açmak üzere yetki ve süre verildiği, bu talep yönünden davanın yerinde olduğu; buna karşılık Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2025/338 Esas sayılı dosyası yönünden ise davalı ...'nin sadece kız kardeşi tarafından açılan davaya karşı cevap vermemesinin, şirketi temsilde menfaat çatışması bulunduğunu veya temsil yetkisinin kötüye kullanıldığını göstermeye yeterli somut delille desteklenmediği gerekçeleriyle; davanın kısmen kabulüyle mali müşavir ...'ın davalı şirketi yalnızca mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dosyasında temsil etmek üzere kayyım olarak atanmasına, Aydın 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2025/338 Esas sayılı dosyası yönündeki kayyım talebinin reddine, kayyıma takdir edilen aylık 8.000,00 TL ücretin, mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dosyasında ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere şimdilik davacı tarafça karşılanmasına karar verilmiştir. Mahkemece davacı vekilinin 07.05.2026 tarihli talep dilekçesi üzerine verilen 08.05.2026 tarihli Ek karar ile; Davalı ... vekilinin, kendisinin mahkemenin 2026/88 Esas sayılı dosyasında açtığı davada da şirketin temsilsiz kaldığını, usul ekonomisi gereği aynı kayyımın bu dosya bakımından da yetkilendirilmesi gerektiğini belirten 07/05/2026 tarihli talebi üzerine, mahkemece atanan kayyımın 2026/88 Esas sayılı (birleşen) dosyada da davalı şirketi temsile yetkili kılınmasına karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; ek kararla davalı ...'nın da talebi kabul edilerek aynı kayyımın davalı ...'nin açtığı 2026/88 Esas sayılı (birleşen) dosya bakımından da şirketi temsile yetkili kılındığını, buna rağmen kayyım ücretinin yarısının davalı ...'dan alınmasına karar verilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmekle, ek kararın kaldırılmasını istemiştir. GEREKÇE : Dava, davalı .... Şti.'ni mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dosyasında temsil etmek üzere kayyım atanması istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, akabinde verilen 08.05.2026 tarihli ek kararla da atanan kayyımın mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dava dosyasıyla birleşen 2026/88 Esas sayılı dosyasında da davalı şirketi temsile yetkili kılınmasına karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. Somut olayın incelenmesinde, davacı vekilinin istinaf itirazının, ek kararla kayyıma ikinci bir dosyada da temsil yetkisi verilmesine rağmen kayyımlık ücretinin yarısının davalı ...'dan alınmasına hükmedilmemiş olmasına yönelik bulunduğu, ancak 2026/88 Esas sayılı dosyanın 08.04.2026 tarihli kararla mahkemenin 2025/991 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmiş olması nedeniyle kayyımın tek bir esas dosyası kapsamında, birleşen iki davayı birlikte takip etmek üzere görevlendirildiği, ek kararın kayyımın görev alanını yalnızca aynı yargılama içinde netleştirdiği, ayrı bir dosya veya ayrı bir ücretlendirme rejimi doğurmadığı anlaşılmakla, kayyım ücretinin ayrıca bölünmesini gerektiren bir durum bulunmamaktadır. Kaldı ki 6100 sayılı HMK'nın 323/1-ç maddesi uyarınca yargılama gideri niteliğinde olan kayyımlık ücretinin, aynı Kanun'un 326. maddesindeki "yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınacağı" ilkesi gözetilerek, mahkemece ilk kararın 3. bendinde zaten davanın esasının görüleceği 2025/991 Esas sayılı dosyada ileride haksız çıkacak taraftan tahsil edilmek üzere, şimdilik davacı tarafça karşılanmasına karar verilmiş olması, kayyım ücretinin nihai sorumluluğunu davacıyla sınırlamamakta, tersine yargılama sonucuna bağlamaktadır, bu yönüyle davacı vekilinin talep ettiği "ücretin yarısının davalıya yükletilmesi" yönündeki istinaf itirazının, yargılama giderlerinin nihai olarak paylaştırılacağı ilkesini göz ardı eden bir nitelik taşıdığı görülmüştür. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce kayyım ücretinin HMK'nın 323/1-ç maddesi uyarınca bir yargılama gideri olduğu, bu giderin davayı açan tarafa yükletilmesinde ve ücretin ileride yargılama sonucuna göre tahsil edilmek üzere hükme bağlanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı vurgulanmıştır.(Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 26.11.2024 tarih ve 2023/6830 Esas, 2024/8309 Karar sayılı ilamı) Bu itibarla, kayyımlık ücretinin bir yargılama gideri olarak, ileride haksız çıkacak taraftan tahsil edilmek üzere şimdilik davacı tarafça karşılanmasına yönelik ilk derece mahkemesi kararının bu yönüyle usul ve yasaya uygun olduğu ve kararın taraflarca istinaf edilmemek suretiyle kesinleştiği, ek kararın da bu yöndeki kararı bozan bir sonuç doğurmadığı kanaatine varıldığından aksi yöndeki istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir. Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçeler ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00-TL peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacının yaptığı giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.15.09.2026