Bölge Adliye Mahkemesi 2025/719 E. 2026/1572 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/719 - 2026/1572 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2025/719 KARAR NO : 2026/1572

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 18.12.2024 NUMARASI : 2022/492 Esas 2024/878 Karar

DAVACI :

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) KARAR TARİHİ : 08.10.2026 GEREKÇELİ KARAR YAZILMA TARİHİ : 08.10.2026

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 18.01.2014 tarihinde davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın davacı yayaya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davacının kaza tarihinde Veterinerlik Fakültesi öğrencisi olduğunu, bu nedenle gelirinin asgari ücretin çok üzerinde olacağını, davacının sınavlara girememesi sebebiyle okulunun uzadığını, davalı sigorta şirketine yapılan başvuru üzerine bir kısım ödeme yapılmasına rağmen zararın karşılanmadığını, davacının geçici ve sürekli iş göremezlik, bakıcı gideri, SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri, davacının, okuluna devam edememesi sebebiyle oluşan zararları olduğunu belirterek, HMK'nın 107. Maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100,00-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında sürekli iş göremezlik tazminatını 148.425,20-TL olarak artırmış, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı sonrası 06.11.2024 tarihli dilekçe ile dava değerini sürekli/kısmi işgöremezlik zararı nedeniyle 230.500,00-TL, bakıcı gideri zararı nedeniyle 1.071,00 TL SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri zararı nedeniyle 200,00-TL, olacak şekilde ıslah etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacının sigorta şirketine başvurusu üzerine tespit edilen tazminat tutarının davacıya ödendiğini, bu nedenle sigorta şirketinin başkaca bir sorumluluğunun kalmadığını, geçici iş göremezlik zararları ile tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ Mahkemece verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin 09.06.2022 tarih ve : 2020/87 E. - 2022/1557 K. sayılı kararı ile tazminat hesaplanmasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınması ve buna göre hesaplama yapılması gerekirken PMF 1931 yaşam tablosuna göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının doğru görülmediği, davacının yaralanması nedeniyle bakıcı gideri ve tedavi giderlerinin de davalıdan tahsilini talep ettiği, mahkemece bu zarar kalemleri ile ilgili olarak davanın ispat edilmediği gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de; davacının yaralanması nedeniyle gördüğü tedavilere ilişkin tedavi evraklarının getirilmesi ve yaralanmasının şekli ve niteliğine göre bakıcı ihtiyacı olup olmayacağı ve süresinin belirlenip belirlenemeyeceği konusunda Adli Tıp Kurumu veya üniversite hastanelerinin adli tıp kürsüsünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği, SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderlerinin belirlenmesi için davacının yaralanmasının şekli ve niteliğine göre yapması gereken ve 2918 sayılı KTK.nın 98. maddesi kapsamında bulunmayan tedavi giderlerinin belirlenmesi için hekim bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması da isabetli de, Olay tarihinde yürürlükte bulunan 2918 sayılı KTK.nun 99/1. maddesi gereğince rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortacının tazminatı ödemek zorunda olduğu düzenlenmiş olup bu sürenin sonunda tazminatın ödenmemesi halinde sigortanın temerrüdü gerçekleşmektedir. Bu hale göre davacının davalı sigorta şirketine başvuru tarihi belirlenerek davalının başvuru tarihinden itibaren 8 iş günü sonra temerrüde düştüğü kabul edilerek buna göre faiz başlangıcının belirlenmesi gerekirken ödeme tarihi esas alınarak temerrüt tarihinin belirlenmesi doğru görülmediği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına" karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı gereğince yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yolun sağındaki yaya geçidinden karşıya geçmekte olan davacının geçişini tamamlamak üzere olduğu sırada, sol şeritte ilerleyen davalıya sigortalı araç sürücüsünün yolda yaya geçidi trafik işaret levhası bulunmasına rağmen aracını durdurarak davacı yayaya geçiş önceliği vermesi gerekirken hızını düşürmeyerek davacıya çarpması sonucu meydana gelen olayda % 100 oranında kusurlu olduğu, davacı yayanın ise yaya geçidinden kurallara uygun şekilde geçtiği sırada kendisine çarpan araca karşı alabileceği herhangi bir önlem olmadığından kusursuz olduğu, Fırat Üniversitesi Adli Tıp ABD Başkanlığının 14.06.2016 tarihli raporu ile kaza sonucu davacının % 8 oranında sürekli iş göremez kaldığının sağlık kurulu raporu ile tespit edildiği, Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 17.05.2023 tarihli maluliyet raporunda davacı Cangül Açar'ın 18.01.2014 tarihli yaralanması neticesinde 1 (bir) ay süresince başkasının yardımına ihtiyaç duyduğunun devamlı surette başka birinin bakımına muhtaç olmadığının belirtildiği, uzman doktor bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi kök ve ek raporunda SGK kapsamı dışında kalan ve fatura edilemeyen tedavi giderlerinin (ulaşım, diyet, baston-walker ve pansuman gideri) toplam 200,00-TL kabul edilmesinin uygun bulunduğu, aktüerya bilirkişi tarafından düzenlenen 12.09.2024 tarihli bilirkişi raporunda sigorta poliçesinin tedavi giderleri açısından şahıs başına azami teminat limiti kaza tarihi itibarıyla 268.000,00-TL olup davacının hesaplanan 1.071,00-TL bakıcı gideri zararı ile 200,00-TL SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri zararının tedavi teminatı kapsamında olduğunun, sigorta poliçesinin sakatlanma halinde şahıs başına azami teminat limiti kaza tarihi itibarıyla 268.000,00-TL olup, anılan teminat limiti kapsamında, davalı sigorta şirketince dava tarihinden önce 01.07.2016 tarihinde 37.500,00-TL, dava tarihinden sonra yargılama sürecinde 13.12.2019 tarihinde 148.425,20-TL tazminat ödemesinde bulunulmakla bakiye poliçe teminat limitinin 82.074,80-TL olduğunun, davacının bakiye maddi zararı 1.452.236,36-TL olarak hesaplanmakla birlikte davalı sigorta sigorta şirketinin poliçe teminatı kapsamındaki sorumluluğunun bakiye poliçe teminat limiti olan 82.074,80-TL ile sınırlı olduğunun, davalı sigorta şirketinin 02.04.2014 tarihi itibarıyla temerrüdünün oluştuğunun belirtildiği, davalı sigorta şirketi tarafından dava açıldıktan sonra 30.10.2019 tarih ve 2016/598 Esas, 2019/807 Karar sayılı kararı istinaf aşamasında iken Ankara 14.İcra Dairesinin 2019/16745 Esas sayılı icra takibi ile işlem koyduğu anlaşıldığından yargılama sürecinde 13.12.2019 tarihinde yapılan 148.425,20.TL ödemenin icra infaz aşamasında dikkate alınması gerektiğinden bu kapsamda aktüerya bilirkişi tarafından hesaplanan sürekli iş görmezlik zarar tazminatı miktarı olan 268.000,00-TL'den eldeki dava açılmadan önce davalı sigorta şirketi tarafından davacıya ödenen 37.500,00- TL mahsup edildiğinde kalan 230.500,00-TL sürekli iş göremezlik tazminatı tespit edilmiş olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 230.500,00-TL sürekli iş göremezlik zarar tazminatı, 1.071,00-TL bakıcı gider zarar tazminatı ile 200,00-TL tedavi gideri zarar tazminatı olmak üzere toplam 231.771,00-TL maddi tazminatın sigorta limiti ile sınırlı olmak üzere temerrüt tarihi olan 02.04.2014 tarihinden itibaren işletilecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı sigorta şirketi tarafından dava açıldıktan sonra yargılama sürecinde 13/12/2019 tarihinde yaptığı 148.425,20.TL tazminat ödemesinin infaz sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınmasına, karar verilmiş. karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu kazada kazaya sebep olan ... plakalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davalının söz konusu kaza da kusurunun bulunmadığını, kaldırma kararı sonrası dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre davacının iş göremezlik nedeniyle toplam zarar miktarının 1.452.236,36-TL, 1.071,00 TL bakıcı gideri zararı ve 200,00-TL tedavi gideri zararının olduğunun tespit edildiğini, tazminat hesabına ilişkin bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, ilk karar uyarınca sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeleri TBK. 100 uyarınca öncelikle ferilere sayılacağından poliçe limitinden bakiyesi yani kalıcı iş göremezlik zararı nedeniyle bakiye poliçe limiti halen 230.500,00-TL olduğunu, davalı yanca dava açıldıktan sonra yapılan kısmi ödemelerin infaz aşamasında dikkate alınması karar verilmesi gerektiğini, davacının gelirinin düşük hesap edildiğini, kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceğinden bozmadan sonra asgari ücretlerin artmış olması durumunda bu yeni artışlarında hesaplamada göz önünde tutulması gerektiğini, davacının bakıcı gideri eksik hesap edildiğini, bakıcı giderinden indirim yapılması doğru olmadığını, bu zarar hesabının brüt asgari ücret üzerinden yapılması gerektiğini, geçici işgöremezlik dönemi için bakıcı giderlerinin hesap edilmesi gerektiğini, SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderlerinin eksik hesap edildiğini, davacının belgeli ve belgesiz yol, ilaç, eve doktor- hemşire gelmesi, pansuman, ambulans, taksi, refakatçi gideri gibi bir çok tedavi gideri mevcut olup bu zararın da tespiti ve hükme bağlanması gerektiğini, kusur raporundaki aleyhe olan hususları da kabul etmediklerini, zarara dair sürelerinin hesabında TRH 2010 yaşam tablosunun uygulanması gerektiğini, asgari ücretteki değişiklikler kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece resen gözetilmesi gerektiğini, ilam vekalet ücretine ve yargılama giderlerine davacı aleyhine olacak şekilde eksik ve hatalı hükmedildiğini, önceki ilamdaki vekalet ücretinin düşürülerek vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, her bir talep için ayrı ayrı vekalet ücretine ve temerrüt tarihinden itibaren ticari avans faizine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasınına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; KTK Md. 111’de düzenlenen hak düşürücü süre geçmiş olduğundan davanın reddi gerektiğini, davalı şirket tarafından davacıya 01.07.2016 tarihinde 37.500,00-TL tutarındaki maluliyet tazminatının ödenmesi neticesinde davalının ibra edildiğini, 13.12.2019 tarihinde icra takibi doğrultusunda 148.425,20-TL ödeme yapıldığını, bilirkişi tarafından yapılan hesaplama yine hatalı olduğunu, davalı şirket tarafından yapılmış olan ödemelerin tam anlamıyla tenzil edilmediğini, şirketin bakiye poliçe limitinin net şekilde belirlenmediğini, şirketin bakiye poliçe limitinin 64.074,80-TL olup davalı şirketin ancak bu bakiye poliçe limitince sorumlu tutulması gerektiğini, mahkemece 148.425,20-TL tazminat ödemesinin infaz sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınmasına karar verilmiş ise de dahi olsa karar hatalı olup yapılan ödemelerin tenzil edilerek bakiye limite ilişkin karar vermesi gerektiğini, yapılan ödemeler tam anlamıyla da tenzil edilmediğini ödemelerin günümüze işleyecek faizlerininde hesaplanarak hesaplanan tazminat tutarından tenzil edilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE; HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve istinaf edenlerin sıfatına göre dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanarak cismani zarara uğradığını ileri süren davacının zorunlu mali mesuliyet sigorta (ZMMS) poliçesi kapsamında sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı ve diğer tedavi giderleri istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davacının davasının kısmen kabulüne fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali 6098 TBK'nın 54. maddesinde özel olarak hükme bağlanarak tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ZMSS Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir. Bakıcı giderleri de tedavi giderleri kapsamındadır. Limitler dahilinde davalı trafik sigortacısı tedavi giderlerinden de sorumludur. Sorumluluk hukukunun temel amacı, bir kimsenin malvarlığında iradesi dışında meydana gelen eksilmeleri aynen veya nakden gidererek zarar görenin zarar verici olay sonucunda malvarlığında eksilen değer yerine nitelik veya nicelik yönünden eş bir değer koymaktır. Zarar görenin malvarlığında eksilen değer yerine aynı nitelikte bir değer konulması mümkün olduğu takdirde bu değer; bu mümkün olmadığı takdirde, nicelik yönünden, yani para ile ona denk bir değer konulur ve zarar verenin yerine getirmek zorunda olduğu bu yükümlülüğe tazminat yükümlülüğü adı verilir. Tazminat yükümlülüğünün, bir diğer ifadeyle zarar verenin ödeyeceği tazminat miktarının tespit edilebilmesi için, öncelikle zararın hesaplanması gerekmektedir. Somut olay değerlendirildiğinde, kaldırma kararı sonrası dosyaya kazandırılan hükme esas alınan açıklamalı, ayrıntılı, denetime elverişli hesap bilirkişi raporlarıyla kaldırma kararı öncesi belirlenen kusur ile maluliyet oranı de dikkate alınıp TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant formülüne göre yapılan hesaplama doğrultusunda davalı sigorta şirketi tarafından dava tarihinden önce yapılan ödeme günceleştirilip mahsup edilmek suretiyle belirlenen sürekli iş görmezlik tazminatı ile davacı mevcut yarlanmasına uygun düşecek şekilde SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderine ilişkin yapılan hesaplama ile tespit edilen tazminat kalemlerinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Açıklanan bu hukuki ve maddi vakıalar ile toplanan tüm deliller karşısında; hükme esas alınan kusur, maluliyet ve hesap bilirkişi raporlarının dosya kapsamına uygun, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmasına, olaya ilişkin belirlenen maddi olgular çerçevesinde olayın oluş şekline uygun düşecek biçimde taraflara kusur atfını gerektiren sebeplerin somut olarak açıklanması suretiyle kusur değerlendirilmesi yapılarak tarafların kusur oranlarının takdir ve tayin edilmesine, sürekli iş gücü kaybı, geçici bakıcı tazminatı ile tedavi giderlerinin uygulamada benimsen ilke ve esaslar ile örtüşecek şekilde dosya kapsamına ve davacının mevcut yaralanmasına uygun olarak tespit edilmesine, davalı sigorta şirketinin davadan önce ödediği miktar ile ödemesi gereken miktar arasında açık yetersizlik bulunduğundan ödenen bedelin güncelleştirilerek tazminattan mahsup edilmesine, yapılan hesaplama doğrultusunda tazminatın poliçe limiti dahilinde hüküm altına alınmasına, trafik kazasından kaynaklı sürekli iş görmezlik zararı ile geçici bakıcı ve tedavi gideri ZMMS poliçesi kapsamında sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmasına, ilk karara dayalı olarak yapılan takip neticesinde icra dosyasına yapılan ödemelerin kararın infazı sırasında dikkate alınacak olmasına, tazminatın tamamına temerrüt tarihinden itibaren, kazaya eden olan sigortalı aracın kullanım amacının hususi otomobil olması gözetilerek yasal faiz yürütülmesine, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle, 1-Davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu gereğince davacıdan alınması gereken 732,00 TL istinaf harcından peşin alınan 615,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 116,60 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 15.832,28 TL istinaf karar ve ilam harcından peşin alınan 3.958,07 TL'nin mahsubu ile kalan 11.874,21 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir olarak kaydedilmesine, 4-Taraflarca yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, 5-Karar kesinleştiğinde kullanılmayan gider avansının 6100 sayılı HMK’nın 333. maddesi uyarınca ilgilisine iadesine, 6-Kararın taraflara tebliğine, Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nın 361.maddesi gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki (2) haftalık süre içerisinde Yargıtay'da TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 08.10.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.