Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2024/695 E. 2026/1815 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2024/695
Karar No
2026/1815
Karar Tarihi

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2024/695 KARAR NO : 2026/1815

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : KARŞIYAKA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 19/01/2024 NUMARASI : 2019/590 Esas - 2024/17 Karar DAVANIN KONUSU : Tazminat(Ölüm ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) KARAR TARİHİ : 06/11/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 06/11/2026

Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 19/01/2024 tarih 2019/590 Esas 2024/17 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye.... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA : Davacı vekili, 18.02.2019 tarihinde, davacının yaya geçidinden karşıdan karşıya geçerken, davalı sigorta şirketinin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, davalı ...'in maliki, davalı ...'in sürücüsü olduğu ... plakalı aracın kırmızı ışıkta geçmek suretiyle davacıya çarparak ağır yaralanmasına neden olduğunu, davacının kaza nedeniyle işten çıkarıldığını, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2019/3289 sayılı soruşturma dosyasında davalı sürücü ...'in asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini iddia ederek, belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ayrıca 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sürücüsü ve işletenden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 29/09/2022 tarihli dilekçesinde, dava dilekçesinde talep edilen maddi tazminat isteminin 3.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 3.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 2.000,00 TL efor kaybından kaynaklanan zarar ve 2.000,00 TL tedavi ve bakıcı gideri zararı olduğunu beyan etmiştir. Davacı vekili, 09/11/2023 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 386.403,60 TL'ye yükseltmiştir. CEVAP : Davalı .... A.Ş. vekili, kazanın üzerinden en 1 yıllık süre geçmediği için davacının kalıcı maluliyet oranının tespitinin mümkün olmadığını, bu nedenle davacının başvurusunun olumsuz sonuçlandırıldığını, geçici işgöremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığını, SGK tarafından davacıya yapılan ödemelerin tenzili gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar ... ve ... vekili, davacının maddi tazminat talebinin geçerli ve makul bedelli belgelere dayanması ve ispatlanması gerektiğini, savcılık soruşturmasının devam ettiğini, kusur oranı belirlemesi yapılmadığını, manevi tazminat talebinin sebepsiz zenginleşmeye yönelik olduğunu, maluliyetin tespiti için Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ATK Başkanlığı 2. Adli Tıp Üst Kurulunun 14/04/2022 tarihli raporda davacının Özürlülük Ölçütü ve Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre %8 oranında sürekli iş göremezliğinin oluştuğu, iyileşme süresinin olay tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği, bir başkasının sürekli bakımına muhtaç olmadığına dair görüş bildirildiği, aktüerya uzmanı, doktor ve trafik kusur bilirkişiden oluşan heyetten alınan raporda davalı sürücünün kazanın oluşumuna 1. etken olduğu, yaya davacının kural ihlalinin bulunmadığı, davacının SGK tarafından giderilmeyen belgeli tedavi giderinin 726,00 TL, SGK tarafından giderilmeyen tedavi amaçlı ulaşım harcamasının 500,00 TL, temel ihtiyaçlara yönelik harcamalarının 200,00 TL olduğu, 9 aylık iyileşme süresi ve hastanede yattığı süre ile birlikte toplam 1 (bir) ay boyunca bakım, gözetim ve refakat ihtiyacı içinde olduğu dikkate alınarak, bakım ve refakat giderinin 2.020,90 TL, geçici iş göremezlik zararının 18.456,64 TL, sürekli iş göremezlik zararının 364.500,06 TL olarak hesap edildiği gerekçesiyle davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 364.500,06 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, (davalı sigorta şirketi 360.000,00 TL teminat limiti ile sınırlı olmak üzere), 18.456,64 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.446,90 TL tedavi ve bakıcı giderinden kaynaklanan toplam 384.403,54 TL maddi tazminatın, davalı sigorta şirketi yönünden arabuluculuk son toplantı tarihi olan 20.11.2019 tarihinden, diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren yasal işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ekonomik geleceğin sarsılmasından kaynaklı tazminat isteminin reddine yasal faiz işletilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı işleten ve sürücüden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili, müvekkilinin kaza nedeniyle vücudunun değişik yerlerindeki kemik kırıkları yanında ağır bir kafa travması yaşadığını, sağ kulakta duyma kaybı yaşadığını, ancak ATK 2. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun hazırladığı 05.04.2021 tarihli kararda işitme kaybının dava konusu olayla illiyetinin tıbbi delilinin bulunmadığı kanaatine varıldığını, kazanın oluş biçimi, aracın davacıya çarpma şiddeti de göz önünde bulundurulduğunda, daha önceden duyma ile ilgili hiç bir sorunu bulunmayan davacının işitme kaybının, dava konusu bu kazadan kaynaklandığını, davacının kazadan önce işe giriş için 21.12.2018 tarihinde yaptırdığı ve duyma ile ilgili hiç bir sorununun olmadığını gösteren duyma testi sonucunu dosyaya sunduklarını, 27.01.2023 tarihli duruşmada müvekkilinin duyma ile ilgili test ve epikriz raporlarının elden dosyaya sunulduğunu, bu raporlarda da kulaktaki duyma kaybının kazadan kaynaklandığının belirtildiğini, ATK raporunda kaza tarihinin 03.05.2016 olarak belirtildiğini ancak müvekkilinin 03.05.2016 tarihinde kaza geçirmediğini, 27.05.2016 tarihinde Manisa'nın Sarıgöl ilçesinde maddi hasarlı hafif bir trafik kazası yaşadığını, tedbir amaçlı önce Sarıgöl Devlet Hastanesine, burada yeterli personel ve donanım olmadığı gerekçesiyle Salihli Devlet Hastanesine sevk edildiğini, Salihli Devlet Hastanesi kayıtlarında, davacının 27.05.2016 tarihinde hastaneye giriş yaptığı, tomografi çekildiği ve olumsuz hiç bir durumun olmadığının tespit edildiğini, hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı ..... A.Ş. vekili, maluliyet oranının gerekli inceleme yapılmaksızın hatalı şekilde belirlendiğini, ATK 3. İhtisas Kurulu raporu ile hastaneden alınan maluliyet raporlarının çelişmesi durumunda ATK Genel Kurulundan rapor alınmamasının hatalı olduğunu, davacının sürekli maluliyet oranının %2 olduğunu, sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplaması yapılırken bu oran üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı taleplerinin Trafik Sigortası Genel Şartları A.5.B maddesi gereği, sağlık gideri teminatı kapsamında olduğunu, sağlık gideri teminatının ise SGK’nın sorumluluğunda bulunduğunu, tedavi gideri istemlerinin de Genel Şartlar A.5 maddesi b bendi uyarınca teminat kapsamında olmadığını, Anayasanın 135/5 maddesindeki “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü gereğince 09.10.2020 tarihli Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararından önceki uyuşmazlıklarda, kanunun iptal edilmemiş halinin uygulanması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda prograsif rant yöntemiyle hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, 1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini; 5684 sayılı yasanın 30/17 (değişik 29.06.2012) maddesi ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesine dayanılarak hazırlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. Maddesi uyarınca davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin tam vekâlet ücretinin 1/5’ini aşamayacağını istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını talep etmiştir. Davalılar ... ve ... vekili, talep edilen maddi tazminatın herhangi bir dayanağının bulunmadığını, davacının kazadan sonra idrarını tutamadığını iddia etmesinin kötüniyetli olduğunu, davacının kazadan önce 2011 yılında idrarını tutamaması nedeniyle ameliyat geçirdiğinin anlaşıldığını, İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 05.05.2021 tarihli raporda diğer tüm test sonuçları normal olarak tespit edilen davacının yalnızca orta derecede iletimsel işitme kaybı olduğunun belirlendiğini, ancak maluliyetinin dava konusu olaydan kaynaklanmadığı, dava konusu olaydan çok önce 03.05.2016 tarihinde geçirmiş olduğu, trafik kazasına bağlı yaralanması nedeniyle %15.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı yönünde bildirildiğini, dava konusu kazanın davacı tarafın iddia ettiği gibi davacının herhangi bir maluliyetine sebep olmadığını, yapılan tazminat hesaplamasının dava konusu kazadan çok önce davacının 03/05/2016 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı yaralanmasından kaynaklanan zarara ilişkin olduğunu, hesaplanan zararın da dava konusu olayla herhangi bir illiyetinin bulunmadığını, davacının tazminat taleplerinin sebepsiz zenginleşmeye yönelik olduğunu, ek raporda belirlenen hesaplamayı kabul anlamına gelmemekle birlikte, belirtilen %8 engellilik oranının karşılığı olarak hesaplanan zarar miktarlarının fahiş olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir. GEREKÇE : Dava, trafik kazası nedeniyle karşı aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısından geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı, tedavi ve bakıcı gideri ve ayrıca davalı işleten ve sürücüden manevi tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. Davacı vekili, ATK 2. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 05.04.2021 tarihli raporunda davacıda oluşan işitme kaybı nedeniyle maluliyet takdir edilmemesinin hatalı olduğunu, davalılar ise hükme esas alınan maluliyet oranının hatalı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüşlerdir. İlk derece mahkemesince hükme esas alınan ATK Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından düzenlenen 14.04.2022 tarihli raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, ATK'dan alınan raporlarda işitme kaybı ile dava konusu kaza arasında illiyet bağı bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, taraf vekillerinin maluliyet oranına yönelik istinaf sebeplerinin reddi gerekmiştir. Davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin hükme esas alınan ATK 14.04.2022 tarihli raporda yer alan ve kaza tarihinin 03.05.2016 tarihli olduğuna dair ifadeye yönelik istinaf sebeplerinin incelenmesinde, bu ifadenin maddi hata sonucu rapora yazılmış olduğuna dair ilk derece mahkemesi gerekçesinin yerinde olduğu görüşüne varılarak, bu istinaf sebeplerinin de reddi gerekmiştir. Davalı ..... A.Ş. vekili, geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi giderlerinin teminat kapsamında olmadığını, bu zararların SGK’nın sorumluluğunda bulunduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür. 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'nın A.5-b maddesi gereği, zarar görenin tedavisinin devam ettiği döneme ilişkin geçici bakıcı gideri zararının, geçici işgöremezlik zararının ve tedavi giderlerinin sağlık giderleri içinde yer aldığı ve ZMSS teminatı kapsamında olmadığı kabul edilmişse de, 6111 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nca karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğu açıklanıp sınırlandırılmıştır. KTK'nın 98. maddesi gereği SGK Başkanlığı'nın sorumlu olduğu sağlık giderleri, trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarında yapılan tıbbi tedaviye ilişkin sağlık hizmet bedellerinden ibarettir. SGK'nın hangi sağlık giderlerinden sorumlu olduğu kanunla belirlenmiş olup, normlar hiyerarşisinde daha altta olan genel şartlar ile kanun kapsamının değiştirilip genişletilemeyeceği aşikardır. Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında; Anayasa Mahkemesi'nin KTK 90/İ maddesinin iptali de göz önüne alınıp TBK'nın 54. maddesi ile KTK'nın 98. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan geçici iş göremezlik zararından sorumluluk, zarara neden olanlar ile bu kişilerin sorumluluğunu poliçe ile üstlenen sigorta şirketine aittir. (Yargıtay 4. H.D 10.03.2022 tarih 2021/12001 E, 2022/4532 K ve 24.03.2022 tarih 2021/22793 E, 2022/5790 K sayılı kararları). Davalı sigorta vekilinin geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi giderlerinin SGK'nın sorumluluğunda olduğuna yönelik istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir. Davalı.... A.Ş. vekili, tazminat hesaplamasında 1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini istinaf sebebi olarak ileri sürmüş olup, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden artık uygulanamaz. (Yargıtay 4. H.D'nin 22.06.2021 tarih 2021/3089E, 2021/3441K). Davalı sigorta şirketi vekilinin bu istinaf sebebinin de reddi gerekmiştir. Davalı .... A.Ş. vekili, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesi uyarınca davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin tam vekâlet ücretinin 1/5’ini aşamayacağını istinaf sebebi olarak ileri sürmüş ise de, bu hüküm tahkim yargılamasına ilişkin bir husus olduğundan, bu istinaf sebebinin de reddi gerekmiştir. Davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin manevi tazminat tutarına ilişkin istinaf sebebinin incelenmesinde; Manevi tazminat, ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminattır. Zarara uğrayan kişinin çektiği acıyı, duyduğu elem ve üzüntüyü bir nebze olsa da dindiren, zarara uğratan olay nedeniyle oluşan ruhsal tahribatı onarmaya yarayan bir araçtır. Manevi tazminatın kapsam ve miktarını takdir hakkı kural olarak hakime aittir. Hakim, manevi tazminatı hak ve nesafete uygun olarak belirlemeli, bu belirlemede hukuk kurallarının yanında tarafların sosyal, ekonomik ve sosyal yapısı ile özellikle de somut olayın koşullarını gözetmelidir. Manevi tazminat olarak takdir edilecek tutar manevi acıları kısmen de olsa gidermesinin yanında kamuoyu ve sosyal vicdanda da kabul görmeli ve zarar gören açısından da bir zenginleşme aracı olmamalıdır. (Yargıtay İBK 22/06/1966 tarih ve 1966/7 E. - 1966/7 K. sayılı ilamı) Somut olayda, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı kazanın oluş şekli, kusur durumu, olay tarihi, sosyal ve ekonomik koşullar, zararın ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında makul ve ılımlı bulunmuştur. Bu nedenle davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin manevi tazminat miktarına ilişkin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir. Bu durumda, tarafların istinaf başvurularında ileri sürdükleri itirazların yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00 TL'den peşin alınan 427,60 TL'nin mahsubu ile bakiye 304,40 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 3-Davalı .... A.Ş. yönünden istinaf karar harcı olan 26.258,60 TL'den peşin alınan 6.565,00 TL'nin mahsubu ile bakiye 19.693,60 TL harcın bu davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 4-Davalı ... yönünden istinaf karar harcı olan 28.307,90 TL harcın bu davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 5-Davalı ... yönünden istinaf karar harcı olan 28.307,90 TL'den peşin alınan 7.076,98 TL'nin mahsubu ile bakiye 21.230,92 TL harcın bu davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 6-İstinaf başvurusu nedeniyle taraflarca yapılan giderlerin kendi üzerlerinde bırakılmasına Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.06/11/2026

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2024/695, K. 2026/1815, T. 06.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2024-695-e-2026-1815-k-43102ec966bb