Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/880 E. 2026/3221 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/880
- Karar No
- 2026/3221
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2638 E., 2025/2566 K. DAVA TARİHİ : 11.09.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/1075 E., 2025/228 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 13.02.2010-23.07.2020 tarihleri arasında anestezi teknikeri olarak çalıştığını, fazla çalışma yaptığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yersiz olarak açıldığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş bırakma eylemi yaparak sağlık kuruluşunu zor durumda bıraktığını, yapmış olduğu bu ... ile bir sağlık personeline hiç yakışmayacak şekilde insan hayatını tehlikeye attığını, davacının iş sözleşmesinin müvekkili Şirket tarafından haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamına göre davacının davalıya ait işyerinde 13.02.2010-23.07.2020 tarihleri arasında çalıştığı, aylık ücretinin brüt 4.602,00 TL olarak tespit edildiği, davacının bir kısım arkadaşı ile birlikte yasal haklarını kullanırken haksız bir şekilde işten çıkartıldığı, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, tanık beyanlarına göre fazla çalışma yaptığını ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ile diğer çalışan teknisyenlerin çalışma şartları ve ücretler nedeniyle iş bırakma eylemi yaptıkları, toplu iş bırakma eyleminin zamanlaması ve süresi ile yapılan işin niteliği değerlendirildiğinde söz konusu eylemin ölçülü olmadığı, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği ve davacının bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının işyerinde fazla çalışma yaptığı yönündeki iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Kararın teknik anlamda somut bir gerekçesi bulunmadığını, 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından fesih nedeninin haklı neden değil geçerli neden olarak kabul edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, 3. Tazminata esas alınan ücret tutarı ve hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, 4. Davacıya işçilik alacakları nizami şekilde ödendiği için fazla çalışma ücretine hükmedilmesinin haksız ve mesnetsiz olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; iş sözleşmesinin işverence haklı nedenle feshedilip feshedilmediği, hizmet süresi, giydirilmiş ücret miktarı ile fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.