Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/713 E. 2026/2823 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/713
- Karar No
- 2026/2823
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2788 E., 2025/2256 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/408 E., 2023/367 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 28.05.2016-30.09.2021 tarihleri arasında davalı Şirkette üretim sorumlusu olarak aralıksız ve kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini, müvekkilinin en son 6.500,00 TL ücret aldığını, ücretinin bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğini, müvekkilinin haftanın altı günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını ayrıca haftada en az üç kez işyerindeki gece çalışmalarına iş kazası, kalıp arızası, çalışan ihtiyacı ve sair sebeplerle katıldığını, en az 3 saat çalıştığını, tüm resmî tatillerde çalıştığını, yıllık ücretli izinlerini kullanamadığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı, davaya cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, 28.05.2016 - 30.09.2021 tarihleri arasında davalı Şirkette üretim sorumlusu olarak 8.783,30 TL brüt ücretle çalıştığı, yemek ve servis sosyal hak ilavesi ile giydirilmiş ücretinin 9.342,30 TL olduğu, işveren tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna verilen işten ayrılış bildirgesinde davacının işten ayrılış sebebinin belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeksizin feshi kodu ile gösterildiği, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği, davacının fazla çalışma yaptığı, yıllık ücretli izin alacağının ödenmediği, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kısa çalışma ve ücretsiz izinde geçen sürelerin kıdeme esas süreden dışlanmamasının ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına yasal faiz yerine en yüksek mevduat faizi uygulanmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvusurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Tanıkların bir kısmının fazla çalışma ücreti alacağına yönelik bilgilerinin bulunmadığını, 2. Davalı tarafça yapılan ödemelerin mahsup edilmediğini, sebepsiz zenginleşmeye sebep verecek şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, 3. İş sözleşmesinin bitiminden sonraki dönemlerin de kıdem tazminatı hesabında dikkate alındığını, 4. Hükmedilen faizlerin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kıdem tazminatı hesabı, fazla çalışma ücreti alacağının ispatı ve hesabı, ödemelerin mahsubu ile faize ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.