Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/5708 E. 2026/4964 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2026/4 E., 2026/86 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Devlet ... İşleri (...) Genel Müdürlüğünde 1989 yılında geçici işçi olarak işe başladığını, 2001 yılında aynı Müdürlükte kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen çalışmalarının kıdeminde dikkate alınmadığını, yeni işe başlamış gibi değerlendirildiğini ve gerçek pozisyon ve derecesine göre haklardan yararlandırılmadığını veya eksik yararlandırıldığını ayrıca müvekkilin, aynı işyerinde aynı derece ve kademede bulunan aynı niteliğe sahip işçinin ücreti ile kendi ücreti arasında farklılık mevcut olduğunu ileri sürerek davacının geçici işçilikte geçen süresinin derece ve kademe ilerlemesinde hesaba katılarak intibakının yapılmasını ya da eşit davranma ilkesi gereğince aynı niteliğin doğurduğu ücretin hesaplanarak ücret intibakının yapılarak ücret farkı, yıllık izin ücreti farkı, ilave tediye farkı, akdi ikramiye farkı, iş güçlüğü tazminatı farkı ile ağır vasıta ve yıpranma primi farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulundukları, davacının 1989-2001 yılları arasında geçici işçi olarak davalı Kurum nezdinde çalıştığını, 26.10.2000 tarihli protokol hükümlerine istinaden daimi işçi kadrosuna atandığını, geçici işçi iken şoför pozisyonunda olan davacının daimi işçi kadrosuna yine şoför unvanı ile geçişinin yapıldığını, davacıya gerek geçici/mevsimlik işçi olarak çalıştığı gerekse kadrolu işçi olarak çalıştığı dönemlere ait toplu iş sözleşmesinden doğan tüm özlük ve sosyal haklarının zamanında ödendiğini, davacının bu yöndeki her türlü talebinin hukuka aykırı olduğunu ve dava açılmasının iyiniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli kararı ile; davacının daimi kadroya geçmeden önce davalı Kurum nezdinde mevsimlik işçi olarak çalışmaya başladığı ve daha sonrasında daimi kadroya geçirilerek hâlen çalışmaya devam ettiği ancak davacının mevsimlik işçilikte geçen çalışma süreleri için işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin kademe terfinde dikkate alınmadığı gerekçesiyle davacının mevcut kıdemi çerçevesinde ödenen ücretler ile toplu iş sözleşmesine göre ödenmesi gereken ücretler hesaplanarak aradaki fark esas alınmak suretiyle bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli kararı ile; davacının kadroya alınırken geçici işçilikteki hizmetinin hesaba dâhil edilmediği, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaların dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, faiz türü ve başlangıç tarihi konusunda hukuka aykırılık bulunmadığı, reddedilen alacağın tutarı ile davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti miktarında da isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 28.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 29.05.2025 tarihli kararı ile; bozma ilâmı uyarınca kapsama alınan 28.04.2025 havale tarihli bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 29.05.2025 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacının kadroya geçtiği tarihte almakta olduğu 15.632.403 TL ücrete yine o tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin EK-1 nolu cetveli uyarınca bulunacak kademe terfinin eklenerek bulunacak temel ücrete davacının terfi dönemi de dikkate alınmak suretiyle 9. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin ücret zammına ilişkin 80. madde hükümlerini uygulayarak bulunacak yevmiye ile ödenen yevmiye arasındaki ücrete göre fark ücret alacaklarının yeniden değerlendirilmesi gerektiği, yeniden yapılacak değerlendirmede açık itiraz bulunulan 15.12.2015-15.01.2016 tarihleri arasındaki dönem için davacıya ödenmesi gereken günlük ücret miktarı bakımından bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin esas alınan temel ücretin ve temel ücrete uygulanan zam oranlarının farklı olmasından farklı bir sebebe dayanması hâlinde bu hususun da ayrıca belirtilmesi ve hüküm altına alınacak miktar bakımından davalı lehine usuli kazanılmış hak teşkil eden hususlar da dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 16.03.2026 tarihli ek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının mevsimlik olarak çalışmış olduğu süreler tam 1 yılı tamamlamadığından her sene için kademe terfii verilmesinin hatalı olduğunu, 2. Taraflar lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini, 3. Alacaklara uygulanan faizin başlangıç tarihi ile türünün hatalı olduğunu, 4. Davacının 26.10.2000 tarihli protokole uygun şekilde intibakının yapıldığını, uzun yıllar sonra açılan işbu davanın dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini, protokol hükümlerinin Mahkemece kabul görmemesi hâlinde dahi sınav açılarak işe alınmaları sebebiyle 01.03.1999-28.02.2001 tarihlerini kapsayan 8. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 36/3 ve 48/d maddelerine uygun şekilde geçişi yapıldığından işbu davanın reddi gerektiğini, 5. Ayrıca davacının tarafına yapılan ödemeleri uzun yıllar ihtirazı kayıtsız kabul ettiğini, 6. Davacı ile aynı tarihte işe giren aynı pozisyonda çalışmış kadrolu işçilerin 2001 tarihindeki yevmiyelerinin davacının yevmiyesi ile aynı olduğunu, dolayısıyla davacının eşit davranılmadığı yönündeki iddialarının yerinde olmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark alacakların hesaplanmasına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.