Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/5707 E. 2026/4963 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/5707
- Karar No
- 2026/4963
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/383 E., 2026/85 K. DAVA TARİHİ : 18.05.2021
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Devlet ... İşleri Genel Müdürlüğünde 1990 yılında geçici işçi olarak işe başladığını, 1999 yılında aynı Müdürlükte kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen çalışmalarının kıdeminde dikkate alınmadığını, yeni işe başlamış gibi değerlendirildiğini ve gerçek pozisyon ve derecesine göre haklardan yararlandırılmadığını veya eksik yararlandırıldığını; ayrıca müvekkilinin aynı işyerinde aynı derece ve kademede bulunan aynı niteliğe sahip işçinin ücreti ile kendi ücreti arasında farklılık mevcut olduğunu ileri sürerek davacının geçici işçilikte geçen süresinin derece ve kademe ilerlemesinde hesaba katılarak intibakının yapılmasını ya da eşit davranma ilkesi gereğince aynı niteliğin doğurduğu ücretin hesaplanarak ücret intibakının yapılarak ücret farkı, yıllık ücretli izin farkı, ilave tediye farkı, akdi ikramiye farkı ile iş güçlüğü tazminatı farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulundukları, davacının 1990-1998 yılları arasında geçici işçi olarak davalı Kurum nezdinde çalıştığını, sınavla daimi işçi kadrosuna atandığını, geçici işçi iken elektrik usta yardımcılığı pozisyonunda olan davacının daimi işçi kadrosuna atölye usta yardımcısı unvanı ile atandığını, davacının her iki dönemde de aynı grup içerisinde yer aldığını, sadece pozisyonunun değiştiğini, davacıya gerek geçici/mevsimlik işçi olarak çalıştığı gerekse kadrolu işçi olarak çalıştığı dönemlere ait toplu iş sözleşmesinden doğan tüm özlük ve sosyal haklarının zamanında ödendiğini, davacının bu yöndeki her türlü talebinin hukuka aykırı olduğunu ve dava açılmasının iyiniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli kararı ile; davacının daimi kadroya geçmeden önce davalı nezdinde mevsimlik işçi olarak çalışmaya başladığı ve daha sonrasında daimi kadroya geçirilerek hâlen çalışmaya devam ettiği; ancak davacının mevsimlik işçilikte geçen çalışma süreleri için işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin kademe terfiinde dikkate alınmadığı gerekçesiyle davacının mevcut kıdemi çerçevesinde ödenen ücretler ile toplu iş sözleşmesine göre ödenmesi gereken ücretler hesaplanarak aradaki fark esas alınmak suretiyle bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli kararı ile; davacının kadroya alınırken geçici işçilikteki hizmetinin hesaba dâhil edilmediği, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaların dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, faiz türü ve başlangıç tarihi konusunda hukuka aykırılık bulunmadığı, reddedilen alacağın tutarı ile davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti miktarında da isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 28.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 29.05.2025 tarihli kararı ile; bozma kararı uyarınca kapsama alınan 28.04.2025 havale tarihli bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 29.05.2025 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında davacının 31.12.1998-28.02.1999 tarihleri arasındaki ücretin mükerrer zam uygulanmak suretiyle hatalı hesaplandığı, bu hata diğer dönemlerde zam oranlarına esas alınacak ücreti de etkileyecek olup tüm hesap döneminin yeniden belirlenecek ücrete göre değerlendirilmesi gerektiği, yeniden yapılacak değerlendirmede açık itiraz bulunulan 15.03.2017-14.04.2017 tarihleri arasındaki dönem için davacıya ödenmesi gereken günlük ücret miktarı bakımından bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin esas alınan temel ücretin ve temel ücrete uygulanan zam oranlarının farklı olmasından farklı bir sebebe dayanması hâlinde bu hususun da ayrıca belirtilmesi ve hüküm altına alınacak miktar bakımından davalı lehine usuli kazanılmış hak teşkil eden hususlar da dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 16.03.2026 tarihli ek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının 15.11.2020-15.12.2020 tarihleri arasındaki yevmiyesinin 198,55 TL olduğu ispatlanmasına rağmen bilirkişi raporunda bu dönem için ödenen yevmiyenin günlük 192,27 TL olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, 2. Davacının mevsimlik olarak çalışmış olduğu süreler tam 1 yılı tamamlamadığından her sene için kademe terfii verilmesinin hatalı olduğunu, 3. Taraflar lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini, 4. Alacaklara uygulanan faizin başlangıç tarihi ile türünün hatalı olduğunu, 5. Davacının 26.10.2000 tarihli protokole uygun şekilde intibakının yapıldığını, uzun yıllar sonra açılan işbu davanın dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini, protokol hükümlerinin mahkemece kabul görmemesi hâlinde dahi sınav açılarak işe alınmaları sebebiyle 01.03.1999-28.02.2001 tarihlerini kapsayan 8. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 36/3 ve 48/d maddelerine uygun şekilde geçişi yapıldığından işbu davanın reddi gerektiğini, 6. Ayrıca davacının tarafına yapılan ödemeleri uzun yıllar ihtirazı kayıtsız kabul ettiğini, 7. Davacı ile aynı tarihte işe giren aynı pozisyonda çalışmış kadrolu işçilerin 2001 tarihindeki yevmiyelerinin davacının yevmiyesi ile aynı olduğunu, dolayısıyla davacının eşit davranılmadığı yönündeki iddialarının yerinde olmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark alacakların hesaplanmasına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Davalı vekilince bozma sonrası yapılan yargılamada sunulan belgelere göre davacının 15.11.2020-15.12.2020 tarihli ücretinin bozma öncesi alınan ilk raporda belirtilen şekilde 198,55 TL'ye yükseltildiği belirtilmiş olup işbu dosyada söz konusu dönem ücreti 192,27 TL olarak kabul edilmiş ise de, söz konusu ödemenin davacıya yapıldığı kabul edilse dahi hüküm altına alınan miktar dikkate alındığında bu hatanın sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmamaktadır. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.