Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2486 E. 2026/4960 K.

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2549 E., 2025/2663 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/100 E., 2023/31 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 26.06.2013 tarihinden 13.01.2020 tarihine kadar davalı işverene ait işyerinde kara tanker operatörü olarak çalıştığını, aylık ücretinin net 4.500,00 TL olduğunu, günlük 100,00 TL harcırah/sefer primi aldığını, Kocaeli ...'de sabah 07.00'da aracına malı yükleme işinin şoför tarafından yapıldığını, bu işin 1-1,5 saat sürdüğünü, davacının aracını yükledikten sonra Eskişehir'e yola çıktığını, yolun 3 saat kadar sürdüğünü, burada aracı boşalttığını, aracın boşaltma işleminin de şoför tarafından yapıldığını, 1-1,5 saat kadar sürdüğünü, davacının Eskişehir'de aracını boşalttıktan sonra yola çıkarak ... Polatlı'daki dolum tesisine gittiğini, araca yükünü doldurduğunu, dolum işlemi tamamlandıktan sonra Konya'ya giderek yükünü boşalttığını, Adana'ya devam ettiğini, Adana'da yük işlemlerini tamamladıktan sonra tekrar Kocaeli ...'de bulunan tesise geri döndüğünü, davacının yolda 3-4 saatlik uykularla bu şekilde sürekli sefer yaparak çalıştığını, 26 gün Kocaeli'ndeki evine hiç gitmediği zamanlar olduğunu, haftanın 7 günü aynı şartlarla çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, davacının ilk yıl dışında hiç yıllık izin kullanmadığını, davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, 12.11.2020 tarihinde davacının banka hesabına 20.919,28 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını belirterek fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı Şirket nezdinde şoför olarak çalıştığını, asgari ücret ve sefer başı 100,00 TL ek ücret aldığını, iş yoğunluğuna göre haftada 5-6 gün çalıştığını, hafta tatillerini kullandığını, davacıya 12.11.2020 tarihinde 20.919,28 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, 15.01.2020 tarihinde işin biteceğinin bildirildiğini, ihbar öneline ilişkin haklarının nasıl kullanılacağına ilişkin bilgilendirme yapıldığını, davalı Şirketin davacıyı yasal süreleri aşan şekilde çalıştırmasının söz konusu olmadığını, davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, çalıştığı günlerde ücretin ödendiğini, davacının hafta tatilinde çalıştırılmadığını, tüm yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının iş sözleşmesinin haklı neden bildirilmeden feshedildiği, takograf kayıtlarına göre fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığı, kullanmadığı yıllık izinlerinin olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesinin 07.10.2025 tarihli ek kararı ile, davalı vekiline usulüne uygun şekilde muhtıra çıkarıldığı, süresinde istinaf harçlarının tamamlanmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile, davalı vekilinin ek karara karşı başvurusu ile davacı vekilinin asıl karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin fazla çalışma alacağının eksik hesaplandığını, dosyada mesaj kayıtları olmasına rağmen mahkemece dikkate alınmadan sadece takograf kayıtlarının esas alındığını, 2. Dava konusu ve davalısı aynı olan, davalı işyerinde müvekkille aynı işi yapan davalı işyeri çalışanı tarafından ikame edilen dosyadan davacılar tarafından kesilmiş irsaliye ve faturaların tanık beyanlarını doğruladığı, bu delillerin ilgili dosyadan alınması gerektiğini, 3. Davalı tarafından tüm işyeri kayıtlarının sunulması gerekirken sunulmadığını, ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile yıllık ücretli izin alacağına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.