Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/450 E. 2026/2613 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/450
Karar No
2026/2613
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2421 E., 2025/2322 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/334 E., 2023/287 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.03.2005 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 24.06.2022 tarihine kadar davalı bünyesinde farklı alt işverenlerde aralıksız olarak çalıştırıldığını, işyerinde sayaç okuma, faturalama, su kesme ve açma işlerinde çalışarak en son net 6.250,00 TL ücret aldığını, davacının iş sözleşmesinin sona ermesinin, emekliliğe hak kazandığı gerekçesi ile davalının isteği üzerine yapıldığını, 2019 yılında 33.000,00 TL tazminat ödemesi yapıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının 01.10.2019 tarihinde genel müdürlüğün hizmet alım personeli olarak çalıştığını, öncesinde yüklenici firmalar bünyesinde çalıştığını, davacının 24.06.2022 tarihinde emeklilik sebebiyle iş sözleşmesinin sona erdiğini, müvekkili Kurum Kocaeli Büyükşehir Belediyesine bağlı, müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğine haiz bir kurum olduğundan ulusal bayramlarda çalışma olmadığını, fazla çalışma yapıldığı zaman ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamına göre davacının, davalı İdarenin dava dışı Şirketlerle imzaladığı su ve atık su sayaçlarının okunması hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalıştığı, davacının çalıştığı sayaç okuma, faturalama işlemleri işlerinin hizmet alım yoluyla üçüncü kişilere gördürülmesinin mümkün olduğu, sözü edilen düzenlemeler ile asıl işin tamamı ya da bir kısmının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen sınırlamalara tâbi olmaksızın alt işverene verilebileceği, tanık anlatımları, hizmet alım sözleşmeleri ve şartnameleri dikkate alındığında davalının, asıl işveren olarak değerlendirilmesinin yerinde olduğu, davacının davalı İdare nezdinde değişen işverenlerde geçen çalışma süresinin bazı dönemler kesintiye uğradığı, mahkemece aralıklı çalışmanın kabul edildiği, karara karşı davacı yanca istinaf kanun yoluna başvurulmadığının görüldüğü, alt işverendeki çalışma süresinin sona erdiği ve diğer alt işverendeki çalışma süresinin başladığı tarih arasında 10-15 gün gibi makul süreyi aşan çalışma aralığı varlığının tespiti hâlinde artık işyeri devrinden söz edilemeyeceği, davacının bu süreyi aşan bir kesintiden sonra başlayan çalışmasının yeni bir iş sözleşmesine dayalı olduğu, davacının 19.03.2005-31.12.2005 tarihlerindeki dava dışı alt işveren .. Şirketinde geçen çalışmasının makul süreyi aştığı anlaşılmakla işyeri devrinden bahsedilemeyeceği, davalının zamanaşımı def'i de gözetildiğinde bu dönemin zamanaşımı kapsamında kaldığı, hizmet süresinin 02.02.2006 tarihinden 24.06.2022 tarihine kadar makul süreyi aşmayan aralıklı süreler de düşüldüğünde 16... ay 16 gün olduğunun tespit edildiği, davalının istinafının bu yönden yerinde görülerek, kıdem tazminatının hesaplandığı, belirlenen hizmet süresinin ihbar önel süresini de değiştirmediğinin anlaşıldığı, dosyaya davacı itirazına konu olmayan 01.10.2019-31.12.2019 tarih aralığı yönünden işyerine giriş çıkış saatlerini gösterir belge sunulduğu, kayıt olan dönem yönünden kayıtlara göre, kayıt olmayan dönem yönünden tanık anlatımlarına göre sonuca gidilmesi gerektiği, davacının 2020 yılı öncesinde haftalık 3 saat fazla çalıştığının ispatlandığı, kayıt olan dönemde tanık beyanlarıyla 2 hafta için fazla çalışmanın ispatlandığının kabul edildiği, davalının bu yönden istinafının yerinde görüldüğü belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, 2. Davacıya kıdem tazminatının ödendiğini, kalan miktardan davalı İdarenin sorumluluğunun bulunmadığını, 3. Davacının fazla çalışma ücreti alacağının, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, 4. İhaleler kapsamında hakedişlerin firmalara ödendiğini, davalı İdarenin davacının alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı, zamanaşımına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/450, K. 2026/2613, T. 26.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-450-e-2026-2613-k-346980c4502f