Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/4488 E. 2026/3924 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/4488
- Karar No
- 2026/3924
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/3700 E., 2025/1582 K. DAVA TARİHİ : 10.10.2017 İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/635 E., 2021/656 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının sahibi olduğu eczanede 31.12.2008-18.11.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ihtarname göndererek iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, kendilerinin fesih beyanından sonra davalının ortaya koyduğu fesih beyanının geçersiz olduğunu, devamlı şekilde fazla çalışma yapıldığını, eczane nöbetlerinin müvekkili tarafından tutulduğunu, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/390 Esas sayısı ile açtığı davada davacının davalının işçisi olduğunu ispat ettiklerini, davacının 18.11.2103 tarihinde işe devam etmediğini, davalının bu hususta tutanak tuttuğunu, iş sözleşmesinin ihtarname ile devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/309 Esas sayılı dava dosyasında tanıkların dinlendiğini, tanıkların iş görüşmelerini davacının yaptığını ve ücretlerin davacı tarafından elden ödendiğini beyan ettiklerini, davacının her sene iki aya yakın yıllık izin yaptığını, davacının hafta tatillerinde çalışmadığını, talep edilen alacakların ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği, ücretlerinin ödenmediği, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatillerinde çalışmasının olduğu ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekili tarafından süresinde istinaf dilekçesi sunulmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 352/1-c hükmü gereğince istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusunun süresinde olduğunu, elektronik tebligatta sürenin ek dört gün olarak kabul edilerek başvurunun reddedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalı vekilinin süresinde istinaf talebinde bulunup bulunmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.