Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/711 E. 2026/3928 K.

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2428 E., 2025/2499 K. DAVA TARİHİ : 04.11.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/811 E., 2024/457 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkili davacı Şirkette müdür olarak çalıştığını, davalının talebi doğrultusunda Şirketin tek ortağı tarafından kendisine 23.11.2018 tarihinde 236.000,00 TL'lik çek tanzim edildiği, işbu çek bedelinin tahsis edilecek araç için verildiğini, aynı zamanda kendisine mesken tahsis edildiğini, iş sözleşmesinin feshi ile taşınmazın tahliye edildiğini, davalı tarafından ise verilen çek bedeli ile 23.11.2018 tarihinde 16... plakalı aracın satın alındığını, alınan aracı davalının kendi adına tescil ettirdiğini belirterek haksız kazanç sağlayan davalıdan 236.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı Şirketin kuruluşunda müvekkilinin tüm desteği sağladığını, müvekkilinin resmî olarak Şirkette 25.07.2018 tarihinde çalıştığını, davacının iddia ettiği çekin kendi adına araç alınması için prim olarak verildiğini, müvekkilinden bu bedelin istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının uyuşmazlığa konu 23.11.2018 tarihli ve 236.000,00 TL bedelli çekin kendisine prim olarak verildiğini ispat eder şekilde Genel Kurul Kararı olmadığı, davacının davalının uhdesinde bulunduğunu kabul ettiği 236.000,00 TL bedeli isteme şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça her ne kadar sözkonusu aracın kendisine prim amacıyla alındığı ileri sürülmüş ise de yapılan yargılama neticesinde aracın prim amacıyla şahsına alındığını ispat edemediği, aksine gerek Şirket kayıtlarının ve gerekse banka kayıtlarının davacının iddiasını doğruladığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Tanıklarının hazır edilmesine rağmen Mahkemece dinlenilmediğini, 2. Davacı tarafından çekin prim olarak verildiğini, bu hususun karar defterine yazılı olmamasının müvekkilinin kontrolünde olmadığını, 3. İspat yükünün tersine döndüğünü, davacı tarafından bedelin prim olarak verilmediğinin ispat edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; davacı Şirket tarafından davalıya verilen 236.000,00 TL'nin araç alımı için olup olmadığına ve buna bağlı olarak davacıya ödenmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.