Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2668 E. 2026/2525 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2668
Karar No
2026/2525
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/243 E., 2025/1110 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 10. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/619 E., 2022/475 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen toplam miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir. Davalı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurum bünyesinde 09.09.1996 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığını, 14.07.2017 tarihinde 692 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (692 sayılı KHK) gereğince görevine son verildiğini, müvekkilinin Olağanüstü Hâl İşlemleri İnceleme Komisyonuna (OHAL) yaptığı başvurunun 08.06.2021 tarih ve 2021/17197 karar nolu kararıyla olumsuz olarak neticelendiğini, davacının FETÖ ile irtibat ve iltisak gerekçesiyle iş sözleşmesine son verilmişsede hakkında açılmış bir soruşturma dahi bulunmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 692 Sayılı KHK uyarınca davacının ihraç edildiğini, OHAL komisyon kararlarına karşı idari yargıda dava açılabileceğini, davacının iş sözleşmesinin feshinde müvekkili Kurumun tasarrufu bulunmadığını, davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını, kullanmadığı yıllık izinlerin karşılığı ücretlerin ise ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller, dinlenilen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre davalı tarafından davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre geçerli olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, izinlerin kullandırıldığının ispat yükü işverende olup davacı asılın 18.01.2022 tarihli celsede yıllık izinlerinin tamamını kullandığını beyan etmiş olduğu gerekçesiyle yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davada hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, b. Davacının 692 sayılı KHK ile ihraç edilmesi ve bu konuya ilişkin OHAL komisyonuna yaptığı başvurunun reddedilmesi hususları hakkında başvurulabilecek mahkemelerin adli yargı yolunda yer alan iş mahkemeleri değil idari yargı yolunda bulunan idare mahkemeleri olduğunu, c. Davacının 1475 sayılı İş Kanunu çerçevesinde bir kıdem tazminatı hakkı doğmadığını, ileri sürmüştür. 2. Davacı vekili temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshine ilişkindir. Somut uyuşmazlıkta davacının, davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışırken, 692 sayılı KHK ile ihraç edildiği ve 14.07.2017 tarihi itibarıyla işten çıkışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Dairemizin 12.01.2026 tarihli geri çevirme kararı üzerine dosyaya gelen belgelerden davacının KHK ile ihraç işlemine karşı OHAL Komisyonuna idari başvurusunun bulunduğu ve OHAL Komisyonunun 08.06.2021 tarihli kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, davacı tarafça Komisyon kararının iptali için İdare Mahkemesinde dava açıldığı, açılan davanın ... 26. İdare Mahkemesi 2021/1238 Esas sayılı dosyası üzerinden karara bağlandığı ve davanın kabulü ile dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, karara karşı davalı tarafça yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge İdare Mahkemesi 15. İdari Dava Dairesince davanın reddine karar verildiği ve dosyanın temyizi üzerine dava dosyasının Danıştay 5. Daire Başkanlığında hâlen temyiz aşamasında olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, Mahkemece İdare Mahkemesinde açılan davanın kesinleşmesi beklenerek çıkan sonuca göre feshin haklılığının değerlendirilmesi gerekirken hatalı değerlendime ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; A. Davacı Temyizi Yönünden Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, B. Davalı Temyizi Yönünden 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/2668, K. 2026/2525, T. 24.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-2668-e-2026-2525-k-45f54d1fcc03