Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2600 E. 2026/5252 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/2600
- Karar No
- 2026/5252
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/985 E., 2025/2561 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/12 E., 2023/495 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinde kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 22.03.2016-09.10.2017 tarihleri arasında inşaat teknikeri olarak davalıların Zeytinburnu'nda yaptıkları Büyükyalı projesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedilmesi üzerine açtığı işe iade davasında ... 10. İş Mahkemesinin 2017/578 Esas, 2018/136 Karar sayılı kararı ile işe iadesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, davalıya gönderdiği ihtarname ile işe başvurduğunu, davalının işe daveti üzerine işyerine gittiğini, birtakım belgeler imzalatıldığını, ancak kendi iş tanımına uymayan ve düşük ücretle işe başlatılmak istendiğini, kendi pozisyonunda çalışan işçilerin 6.500,00 TL ücret ile çalıştığını, ancak bu ücretin kabul edilmediğini ve işyerinden geri döndüğünü ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ücret, 4 aylık boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, işe başlama konusunda samimi olmadığını, işyerini terk ettiğini, tekrar dönmediğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 22.03.2016-09.10.2017 tarihleri arasında çalıştığı, işe iade davasından kaynaklanan boşta geçen 4 aylık sürenin ilave edilmesi ile birlikte 1 yıl 10... gün hizmet süresinin bulunduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının işe iade davasının kesinleşmesi ile davalı işverene başvurduğu, davacıya 5.200,00 TL ücret teklif edildiği ancak bu ücretin dosya kapsamı ve yapılan araştırmalar sonucunda emsal işçi ücretlerine göre düşük kaldığı ve davalının işe başlatmada samimi olmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatına hak kazandığı, ödenmeyen fazla çalışma ücreti ile kullandırılmayan 14 günlük yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya işe iade sonrasında 5.200,00 TL ücret teklif edildiği, söz konusu teklif edilen bedelin tanık beyanları, emsal işçiler ve emsal yazı cevaplarına göre düşük olduğu ve davalının işe davetinin samimi olmadığı, hüküm altına alınan faiz başlangıç tarihlerinde hata olmadığı, hüküm altına alınan alacakların zamanaşımına uğramadığı, tanık beyanları ve emsal ücret araştırma kayıtlarına göre davacının en son ücretinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun açık, yeterli, denetime elverişli, yerleşik yargısal kararlara uygun olduğu ve doğru hesaplamalar içerdiği gerekçeleriyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmayacağını, 2. Hükmedilen faiz başlangıçlarının hatalı olduğunu, 3. Dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, 4. Davacının işe davet edilmesine rağmen işe başlamada samimi olmadığını, başka bir yerde çalışmaya devam ettiğini, bu hususun incelenmediğini, 5. Davacının ücret konusunda iddialarının gerçeği yansıtmadığını, görgüye dayalı bilgisi olmayan tanık beyanlarının dikkate alınmaması gerektiğini, davacının hem iş sözleşmesinin feshi hem de işe başlatılmadığı tarihteki ücretinin hatalı tespit edildiğini, dosyadaki ücret bordroları ile uyumlu banka kayıtları da dikkate alındığında davacının iddiası doğrultusunda hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, 6. Boşta geçen süre ücreti hesaplanırken sosyal yardım ve asgari geçim indirimi ücretinin ücrete eklenmesinin hatalı olduğunu, 7. Dosya kapsamında dinlenen tanıkların davacıyla çalışma sürelerinin örtüşüp örtüşmediği hususunda araştırma yapılmadığını, 8. Davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını, tüm taleplerinin reddi gerektiğini, 9. Mahkeme kararlarının gerekçesiz olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davanın türü ile davacının ücretinin miktarı, işe iade davası sonunda işçinin başvurusunda samimi, işverenin işe davetinde ciddi olup olmadığı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile bu alacakların hesaplanması ve faize ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.