Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1153 E. 2026/3533 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1153
Karar No
2026/3533
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/230 E., 2025/2382 K.

DAVA TARİHİ : 30.03.2022 İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/212 E., 2023/825 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 27.10.2003 - 26.11.2019 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, Manisa 2. İş Mahkemesinin 2019/816 Esas sayılı dosyasıyla açılan işe iade davası ile karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile yıllık ücreti izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya karşı açtığı işe iade davasında iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğine karar verildiği, kararın kesinleştiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ödenmeyen yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince delillerin toplanmasında ve değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, kararın dosya kapsamı ve kanuna uygun olduğu gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, 2. Davacının hizmet süresi, kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücreti ve sosyal yardımlarına ilişkin hükme esas alınan hesaplamaların hatalı olduğunu, 3. Davacının fazla çalışma yapmış olması hâlinde bu ücretlerin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, 4. Davacının çalıştığı süre boyunca tüm yıllık izinlerini kullandığını, yıllık izin alacağının bulunmadığını, 5. Talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının davalı Şirketteki çalışma süresi, aylık çıplak ve giydirilmiş ücretinin miktarı, iş sözleşmesinin feshi, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacakların hesaplanmasına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1153, K. 2026/3533, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1153-e-2026-3533-k-07a6096b59a1