Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1154 E. 2026/3534 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2297 E., 2025/1898 K. DAVA TARİHİ : 18.07.2016 İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 31. İş Mahkemesi SAYISI : 2016/797 E., 2020/31 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.02.2008-02.06.2016 tarihlerinde davalı Şirkette haber kameramanı olarak çalıştığını, çalışma süresince haftada 6 gün 08.00-21.00 saatleri arasında, haftada en az 4 gün de gece yarısına kadar çalıştığını, şehir dışı ve yurtdışı görevleri nedeniyle haftalarca evine uğramadan görev yaptığını, tüm çalışma süresinde tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, bu çalışmalarının karşılığı olan hak ettiği ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ve günlük %5 fazlalılığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve günlük %5 fazlalığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak davacının 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun (5953 Sayılı Kanun) kapsamında çalışmadığını, 15.02.2008-02.06.2016 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin tüm hakları ödenerek müvekkili Şirket tarafından feshedildiğini, davacı ile aynı pozisyonda 13 kişinin çalıştığını, fazla çalışmasının bulunmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Şirkette 15.02.2008-02.06.2016 tarihleri arasında kameraman olarak çalıştığı ve bu çalışmasının 5953 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, fazla çalışma yapmasına ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına karşın ödenmeyen alacaklarının bulunduğu ancak fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti %5 faiz alacakları bakımından ilgili hükmün Anayasa Mahkemesince iptal edildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen hesaplamaların dosya kapsamına ve hukuka uygun olduğu ancak gerek dava dilekçesinde ve gerekse de ıslah dilekçesinde alacaklara yasal faiz işletilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının 5953 sayılı Kanun kapsamında çalışmadığını, b. Davacının vardiya usulü çaıştığından fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde de çalışmadığını, c. Davacının kullandığı yıllık izinlerin hesaplamalarda dikkate alınmadığını, denetime elverişli olmayan ve mükerrer hesaplamalara dayanan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davacı vekili katılma yoluyla sunduğu temyiz dilekçesinde; dava tarihi itibarıyla Anayasa Mahkemesi kararının uygulanmaması gerektiğini, müvekkilinin ücretleri geç ödendiğinden her gün %5 fazlasıyla ödenmesi gerektiğini, Anayasa Mahkemesi kararı ve Yargıtay karar değişikliğine bağlı olarak ret yargılama giderinin müvekkiline yükletilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının davalı Şirkette 5953 sayılı Kanun kapsamında çalışıp çalışmadığı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakların ispatı ve hesaplanması ile bu ücretlerin %5 fazlalıklarına hak kazanılıp kazanılmadığı ve hükmedilen yargılama giderine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.