Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/6516 E. 2026/5003 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2727 E., 2019/947 K. SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıkların katılan mağdura karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıkların katılan mağdurla anal yoldan cinsel ilişkiye girmeleri suretiyle değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın cezalandırılmasına gerektirecek bir delil bulunmadığına, sanığın katılan mağdurun yaşı hususunda hataya düştüğüne, beraatine karar verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak hapis cezasına hükmedildiğine, sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, cinsel ilişkiye katılan mağdurun rızasının olmadığına, suçun cebir ve tehdit yoluyla işlendiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, katılan Bakanık lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre karar tarihinden sonra 08.09.2024 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, sanığın suçu kabul etmediği, katılan mağdurun da tehdite maruz kaldığını iddia ettiği olayda rıza ile cinsel ilişkinin ne şekilde oluştuğuna dair açıklama yapılmadan kanuni ve yeterli gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.