Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9294 E. 2024/2475 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/9294
Karar No
2024/2475
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/339 E., 2015/47 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2014/339 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken adli sicil kaydına göre hakkında daha önceden tekerrür hükümlerinin uygulandığının görülmesi karşısında, müsnet suçtan belirlenen cezanın 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2014/339 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararına yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/9294, K. 2024/2475, T. 19.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-9294-e-2024-2475-k-697bd2c579c6