Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8982 E. 2024/4557 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/95 E., 2015/121 K. Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olup temyizi kabil olmadığı anlaşılmıştır. Çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesiyle sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2.maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olup, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun vasfında hataya düşüldüğüne, kararın bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından, vaki temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, belirtilen sebeple Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. B.Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.