Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7209 E. 2023/6869 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/7209
- Karar No
- 2023/6869
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/103 E., 2015/144 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2011 tarihli ve 2011/27 Esas, 2011/49 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve üçüncü fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 18.03.2014 tarihli ve 2012/6195 Esas, 2014/3525 Karar sayılı kararı ile eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2014/293 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. 4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/103 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve üçüncü fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.12.2018 tarihli ve 14-2015/248058 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın mağdureye yönelik cinsel eyleminin bulunmadığına, cinsel eylemin olduğu kabul edilse dahi mağdurun şikâyetçi olmadığına, sanık hakkında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığı halde mahkûmiyet kararı verildiğinden kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkeme, "...mağdurenin sanığın şöförlüğünü yaptığı araca bindiği, öncelikle aracın ön koltuğuna oturduğu, sanığın aracı mağdurenin oturduğu evin bulunduğu mahallenin üst sokağına götürdüğü ve karanlık bir yerde park ettiği, mağdurenin aracın park etmesinden sonra aracın arka koltuğuna geçtiği, sanık ...'nin de mağdurenin yanına geçtiği, konuşmaya başladıkları, sanığın fazla bir şey konuşmadan mağdurenin yüzüne eliyle dokunduğu, mağdurenin yanaklarından öptüğü, bir kere de dudaklarından öptüğü, daha sonra mağdurenin pantolonunu yarıya kadar indirdiği, sanığın mağdurenin üzerine gelmediği, mağdurenin sanığa itiraz etmediği, karşılıkta vermediği, yine sanığın eliyle mağdurenin boyunlarını, omuzlarını, göğüslerinin üst kısımlarını ellediği, boyunlarını öptüğü, mağdurenin sanığı iteklemediği, sanığın mağdurenin sol bacağını eliyle okşadığı, mağdurenin iç çamaşırını çıkartmadığı, sanığın da böyle bir talebinin olmadığı, sanığın elbiselerini çıkartmadığı, bu aşamada polislerin geldiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suç tarihinde 15 yaşından küçük mağdureye karşı hizmet ilişkisini sağladığı, nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a maddesi yoluyla 103/1, 3 maddelerinde belirtilen şekilde 15 yaşını tamamlamamış çocuğa karşı cinsel istismar niteliğinde olduğu, Mağdure Mahkememizde alınan beyanlarında sanığın kendisine karşı herhangi bir cinsel istismar eyleminde bulunmadığını beyan etmiş ise de; dizi 20 de bulunan Çocuk Şube Müdürlüğünde vekili huzurunda alınan beyanlarında, olayı ayrıntısıyla anlattığı, bu ifadelerindeki beyanlarında belirttiği gibi olayın gerçekleştiği hususunda Mahkememizde tam bir kanaat oluştuğu, aksine sanık savunmalarının ve mağdurenin beyanlarının sanığı kurtarmaya yönelik olduğu da dikkate alınarak sanığın çocuğa karşı hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle cinsel istismar suçundan, suç tarihinden sonra 28/06/2014 günü yürürlüğe giren 6545 sayılı yasanın 59 maddesince değişik TCK'nın 103/1(a) maddesi yoluyla 103/1, 3 (e), maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi halinde lehe yasa değerlendirmeside yapılarak, değişiklikten önceki haliyle maddede öngörülen ceza miktarının sanık lehine olduğuda dikkate alınarak..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 2. Ancak; olayın pazar günü, sanık ile mağdure arasında bakım gözetim yükümlülüğü bulunmadığı bir zamanda gerçekleşmiş olması nedeniyle 6445 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının kanuni koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/103 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.