Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7060 E. 2024/4468 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2014/280 E., 2015/216 K. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2014/280 Esas, 2015/216 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası cezalandırılmasına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 134/1, 134/1-2. cümle, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçları işlemediğine, teşdit uygulamasının doğru olmadığına, kararın bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir. C. Sanık ...’in Temyiz İstemi Kararı temyiz ettiğine ve sair hususa ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanıklar Ahmet Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanıklar Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 104/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanıklar Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.