Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6836 E. 2023/6255 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/262 E., 2015/84 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği görüşüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/262 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Tüm dosya kapsamının yeterince incelenip değerlendirilmediği, bu nedenle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu yönündedir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdure ile aynı apartmanda oturan sanığın annesinin olay günü tartıştıkları, sanığın ise merdivenlerde bu tartışmayı duyduğu ve mağdureyi, annesine karşı daha saygılı davranması konusunda uyardığı, mağdurenin bahçede oturan anne ve babasına bu olayı anlatması üzerine mağdure ve annesinin, sanığın annesinin kapısına geldikleri ve tarafların tartışmaya başladıkları anlaşılmış olup, her ne kadar mağdure soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın cinsel içerikli sözler söyleyerek vücuduna cinsel amaçlı dokunduğunu iddia etmiş ise de; mağdurenin çelişkili beyanlarda bulunduğu, olayı tam olarak hatırlayamadığı, olayı gören görgü tanığının bulunmadığı, mağdurenin yaşanan kavga olayı nedeni ile bu şekilde bir anlatımda bulunduğuna kanaat getirilmiş olup; sanığın cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/262 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.