Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6256 E. 2023/7459 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/6256
Karar No
2023/7459
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/170 E., 2014/410 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/2071 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/170 Esas, 2014/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin, tanık ... ve tanık ... ...’ın ifadelerinin çelişkili olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair raporları kabul etmemekle birlikte cezai ehliyetinin tam olduğundan bahisle atılı suçu işlediğinin kabul edilemeyeceğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece katılan mağdure, katılan ... ve tanıklar ... ve ... ...'ın ifadeleri, sanığın tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılan mağdurenin amcası olduğu, tarafların aynı evde birlikte ikamet ettikleri, suç tarihinde sanığın katılan mağdurenin pijamasını indirerek iç çamaşırı üzerinden poposunu ve sonrasında da dudağını öptüğü, tanık olarak dinlenen ...'un da yanlarında olduğu, "Anne yetiş" diye bağırarak annesi katılan ...'yi çağırdığı, katılan ...'nin olaya müdahale ettiği ve olayı komşuları olan tanık ...'a bildirdiği anlaşılmış, sanığın dosya kapsamında cezai sorumluluğun tam olduğuna dair rapor da dikkate alınarak sanığın lehine olan suç tarihindeki 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü beş yaşındaki katılan mağdurenin pijamasını indirerek iç çamaşırı üzerinden poposunu ve sonrasında dudağından öpmesi şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetilerek, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hüküm hukuka aykırı bulunmamış, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçede açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/170 Esas, 2014/410 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/6256, K. 2023/7459, T. 09.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-6256-e-2023-7459-k-6de5dc89dfde