Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5030 E. 2024/4131 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/5030
Karar No
2024/4131
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/59 E., 2015/91 K. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde; a) Sanık ...'nın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ...'in çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1,2.cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Mağduruenin yalan söylediğine, sanığı yaş konusunda aldattığına, sanık hakkında teşebbüs ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, iyi hal indiriminin geçerli gerekçeye dayanmadan uygulanmadığına, kararın hatalı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin yanıltması sonucu sanığın yaş hususunda hataya düştüğüne, lehe hükümlerin uygulanmadığına, usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmıştır. Ancak, sanıkların mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediklerini ve mağdurenin kendilerini yanıltarak yaşının on beşten büyük olduğunu söylediği yönündeki savunmaları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçede açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/5030, K. 2024/4131, T. 07.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-5030-e-2024-4131-k-bfbc8ea40bab