Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/24421 E. 2025/3830 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/24421
Karar No
2025/3830
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

DURUŞMA TALEPLİ MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/175 E., 2021/368 K. KATILAN NMAĞDURE : ... SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Özetle istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, olayın tek delili olan katılan mağdure beyanının tanık Hanifi tarafından da doğrulanmadığından hükme esas alınamayacağına, karardaki muhalefet gerekçesine göre de mahkumiyet kararının hatalı olmasına, katılan mağdurenin kovuşturmada dinlenmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 210/1. maddesinde “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez.” ve aynı Kanun'un 217/1. maddesinde ise “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.” hükümlerine yer verilmiştir. Bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise Çocuk İzlem Merkezinde kaydedilen görüntüsü duruşmada hazır bulunanlarca izlenip sanık ile müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması; katılan mağdurenin soruşturma aşamasında 07.05.2018 tarihinde alınan beyanına ilişkin CD içeriğinin bütünüyle ifade tutanağına aktarılmadan "özet" olarak yazıldığının belirtilmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/24421, K. 2025/3830, T. 07.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-24421-e-2025-3830-k-e8cc9bbe1ff0