Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23795 E. 2025/2441 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/23795
Karar No
2025/2441
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3018 E., 2021/296 K. SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması HÜKÜMLER : Düşme, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Antalya Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında değişen suç vasıflarına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuk ve mağdure arasında iftira atmayı gerektirecek husumetin olmaması, mağdurenin beyanına göre suça sürüklenen çocuğun istismar suçundan üst sınırdan indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir. B. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir. III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz istemi Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından büyük mağdurenin kovuşturma evresinde şikayetçi olmadığını belirtmesi nedeniyle davaya katılma ve hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin duruşma talepli temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/23795, K. 2025/2441, T. 25.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-23795-e-2025-2441-k-c81f8d44ff75