Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/5018 E. 2025/4520 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/693 E. 2018/1012 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, O yer Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kusurunun bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; İhmali ve kusuru bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; İzmir İli, Karşıyaka İlçesi, ... Mahallesi, 25480 Ada, 1 Parsel üzerinde ... Gayrimenkul Geliştirme AŞ. tarafından yapılan Mavibahçe Alışveriş Merkezi Kaba Yapı İşini 02.02.2015 tarihli sözleşme ile ... Proje İnş. Taah. San.Tic.AŞ'ye verildiği, sanık ...'in ... Gayrimenkul Geliştirme AŞ'de şantiye şefi olarak çalıştığı, sanık ...' in ... Proje İnş. Taah. San.Tic.AŞ'nin ortağı olduğu, ...'ın ise ... Proje İnş. Taah. San.Tic.AŞ'de kalıp ustası olarak çalıştığı, 16.02.2015 günü saat 09.00 sıralarında ...'ın kaba beton atılması için plemut kalıp çaktığı sırada dengesini kaybederek yaklaşık beş metre yükseklikten aşağıya düşmesi neticesinde öldüğü olayda, hükme esas alınan İnşaat Mühendisi ile A sınıfı iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 18.01.2016 tarihli raporda; ölen ...'ın çalıştığı alanda ızgaraları ve kalıbı çaktığı sırada sabitlemediği ızgara üzerine basması, üzerinde bulunan emniyet kemerini sağlam bir yere bağlamaması, emniyet kemerini bağlamak için yatay ya da düşey yaşam halatı tesis etmemesi, işin tehlike ve risklerine müdrik biri olarak aldığı eğitimler ile yaşı ve tecrübesi gereği ızgara üzerinde yer değiştirmesi sırasında tehlikeli ve tedbirsiz hareket sergilemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanık ...'in kalıp çalışmaları sırasında düşme tehlikelerine karşı gereken tedbiri aldırmaması, emniyet kemerinin bağlanabileceği yatay veya dikey yaşam halatı tesis edilmesini sağlamaması, gerekli iş güvenliği tedbirlerinin alnması hususunu işçilerin insiyatifine bırakması sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanık ...'in ise gerekli ikaz uyarı ve kontrolleri yaptığı ve inşaat işinin ana işvereni olan ... Gayri Menkul Geliştirme AŞ'nin kaba yapı işini sözleşme ile vermesi, sözleşmenin maddelerine göre yapılan işin iş güvenliği tedbirlerinin alınmasında ... İnşaatın sorumlu olması sebebiyle kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştr. 2. Bölge adliye mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda isabetsizlik görülüp duruşma açılarak aşağıdaki gerekçe ile '' ... İnşaat AŞ'nin kaba inşaat alanında şantiye şefinin bulunmadığı, sanık ...'in beyanlarına göre annesine ait olan şirketin ortağı olduğu, kaza tarihinde henüz üniversite öğrencisi olduğu, diploma ve oda sertifikasının da bulunmadığı, bu nedenle alt işverenin iş güvenliğine ilişkin güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını denetlenmesinin açıkta kaldığı, bu durumda asıl sorumluluğun asıl işverende olduğunun kabulünün gerektiği, kalıp işçisi tanıklar ..., ... ifadelerinde kendilerini denetleyen şantiye şefi ... ...'den talimat aldıklarını belirttikleri, işverenlerin kalıp işini yapan işçilere baret, eldiven, ayakkabı, emniyet kemeri gibi kişisel koruyucu donanımları vermelerinin yeterli olmadığı, bunların kullanımının da işçinin insiyatifine bırakılamayacağı kontrol edilmesi gerektiği, bu nedenle asıl işveren şantiye şefi sanık ...'in de tali yönden hukuki ve cezai sorumluluğunun bulunduğu'' sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla,İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1.Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.