Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23443 E. 2025/3166 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/23443
Karar No
2025/3166
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/847 E., 2020/821 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun farklı zamanlarda katılan mağdurenin kıyafetlerini indirdikten sonra popo kısmına dokunduğunun kabulüyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. GEREKÇE İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.02.2017 tarihli iddianame ile, suç tarihinde on beş yaşını bitirip on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğun iddia konusu eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunmadığı gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) kapsamında koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmedilmesinin talep olunması karşısında iddianame içeriği itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında yargılama yapılarak sonucuna göre suçun sabit olup olmadığının araştırılmasını engelleyecek biçimde ifadelere yer verildiği anlaşılmakla, 5395 sayılı Kanun uyarınca istenen tedbir talebi her ne kadar iddianame başlığı altında düzenlenmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 170. maddesi uyarınca bir iddianame niteliği taşımayıp usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı gözetilmeden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/23443, K. 2025/3166, T. 21.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-23443-e-2025-3166-k-bffe4741bac4