Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21300 E. 2025/6121 K. – Çocuğun Nitelikl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/237 E., 2017/270 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle, sanığın ailesi ile katılan mağdurenin ailesi arasında husumet olduğuna, katılan mağdurenin ailesi tarafından kurgulanan iftiralar neticesinde sanık hakkında dava dışı dosyadan beraat hükmü kurulduğuna, katılan mağdurenin aşamalarda kurguya dayanan, soyut ve çelişkili anlatımlarda bulunduğuna, katılan mağdure hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporları, cinsel muayene raporu ile tanık beyanlarının savunmayı teyit ettiğine, keşif talepleri dikkate alınmadan ve katılan mağdurenin benzer iddiaları içeren dosyalarının bulunup bulunmadığına dair araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, olayın intikal şekli ve zamanının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2. maddesinin Anayasa kararı ile iptal edildiğine, lehe kanun değerlendirmesi yapılmadan karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve soyut beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.