Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/19803 E. 2021/10186 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Cinsel saldırı (mağdure ...'e karşı), çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler ... ile ...'e yönelik) HÜKÜM : Sanığın, mağdurelerden ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı ve ... ile ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.06.2020 gün ve 2018/163 Esas, 2020/178 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında mağdure ...’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda ilk derece mahkemesince verilen kararın gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, sanığın değişik tarihlerde mağdure ...'e gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde hükümde bu hususların CMK'nın 230. maddesine aykırı olacak şekilde bulunmaması nedeniyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesinde belirtilen kesin hukuka aykırılık halinin oluştuğu gözetilerek söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi, Sanık hakkında mağdureler ... ile ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında kızları olan mağdureler ... ile ...’e yönelik 2009 yılında başlayıp 2017 yılına kadar devam eden dönem içerisinde cebir tehditle ...’le oral ve anal yoldan ilişkiye girme, ...’e ise makatına parmak sokarak, vajinasına sürtünme şeklinde cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu ve tüm dosya içeriğine göre sanığın suç işleme kastının yenilendiğini gösterir delil bulunmadığının anlaşıldığı olayda ilk derece mahkemesince nitelikli cinsel istismar suçunun zincirleme şekilde işlendiği gözetilip, son eylemin gerçekleştirildiği 2017 yılı suç tarihi kabul edilerek buna göre her bir mağdureye yönelik 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı TCK’nın 103/2-3-4, 43/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hükümler kurulması karşısında, söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, Sanık hakkında mağdureler ... ile ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Cinsel istismar eylemlerinin işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurelerin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurelerin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, sanığın aynı evde birlikte yaşadığı kızları olan mağdurelere yönelik nitelikli cinsel istismar eylemleri dışında hürriyetlerini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.11.2020 gün ve 2020/1752 Esas, 2020/1385 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.