Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/19029 E. 2022/9503 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...'ye yönelik) HÜKÜM : Sanığın mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mağdurlar ..., ..., ... ile ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından beraatine; ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve mağdureler ..., ... ile ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine dair Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2019 gün ve 2018/84 Esas, 2019/248 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun mağdurlardan ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı ve ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler açısından hükümlerdeki mahkumiyete dair bölümlerin çıkarılarak sanığın bu suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, diğer hükümler yönünden esastan reddine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanık hakkında üst sınırı on yıldan az hapis cezasını gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan beraatine dair ilk derece mahkemesince verilen kararlara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin aynı Kanunun 286/2-g. maddesi uyarınca kesin olup, temyiz edilemediği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, Sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...’ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümleri ve mağdureler Adile ile ...’a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümlerin temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık hakkında mağdurlardan ...’e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile ...’a karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince; İlk derece mahkemesince sanığın adı geçen mağdurelere karşı anılan suçlardan mahkumiyetine dair kurulan hükümlerle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın anılan suçları işleyip işlemediği hususunda yapılacak değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde mahkumiyet hükümleri kaldırılarak ayrı ayrı beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.01.2020 gün ve 2020/100 Esas, 2020/165 Karar sayılı hükümlerin kaldırılarak sanığın atılı suçlardan beraatine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.