Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18091 E. 2024/7875 K. – Cinsel Saldırı

Konu: Cinsel Saldırı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18091
Karar No
2024/7875
Karar Tarihi
Konu
Cinsel Saldırı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/742 E., 2016/424 K. SUÇ : Cinsel Saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 3-a ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Suçu kabul etmemekle birlikte eylemin sarkıntılık aşamasında kaldığına, delil olarak kabul edilen kamera kaydındaki anlık görüntü ile ceza verilemeyeceğine, katılanın eyleme rızası olduğuna, itiraz etmediği hatta elleri ile sanığın elini kavradığına, sanığın da hataya düştüğüne, 5237 sayılı Kanun'un 102/3-a uygulamasının yasal olmadığına, verilen cezanın orantısız olduğuna, suçun manevi unsurunun bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; sanığın, uyku halindeki katılanın bacaklarını okşayarak elini bacak arasına getirdikten sonra uyanması şeklindeki eyleminde doğal uyku halinin, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunma kapsamına girmediği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanun'un 102/3-a. maddesi ile artırılması hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan gerekçe ile Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçede açıklanan nedenlerle, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE26.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/18091, K. 2024/7875, T. 26.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-18091-e-2024-7875-k-8563e97a60e9