Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11461 E. 2024/7 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11461
Karar No
2024/7
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/392 E., 2015/196 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkında sahip anne ve babasının, İlk Derece Mahkemesinde ifadelerinin alındığı duruşmada olaydan dolayı şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin sanığın eylemi nedeniyle davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararının da bu hakkı vermeyeceği belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/392 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyizin reddi ve onama görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mağdur ve tanık ...'un aşamalardaki beyanını kendi lehine olacak şekilde kurgulamasının mümkün olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdur ...'ın avukat ile alınan kolluk ve savcılık ifadelerine, tanık ...'un mağdur beyanı ile örtüşen savcılıkta vermiş olduğu görgüye dayalı beyanına, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesini talep etmiştir. III. GEREKÇE A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip olan şikâyetçilerin ifadelerinin alındığı duruşmada olaydan dolayı şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle mağdura tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. IV. KARAR A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/392 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/11461, K. 2024/7, T. 08.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-11461-e-2024-7-k-aca2cf2686d9