Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10092 E. 2024/4454 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/10092
- Karar No
- 2024/4454
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/119 E., 2015/78 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten yaralama (3 kez) suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-3-5, 86/2,3-a ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararı ile, sanığın; 1.Çocuğun nitelikli cinsel istismarı iki ayrı kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, 2. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-a maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılamsına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce raporunu tanzim eden doktorun duruşmadaki beyanları, mağdure ve katılan beyanları uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hatalı şekilde beraat kararı verildiğinden kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Tüm suçlardan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Mağdure, katılan ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporunu tanzim eden doktorun duruşmadaki beyanları uyarınca sanığın atılı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir. Mahkemece verilen hükmün usule ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Soruşturma evresinde mağdureyle ilgili Adlî Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 05.06.2014 tarihli rapor içeriğinde mağdurenin bakire olmadığı ve cinsel istismara maruz kaldığının belirtilmesi, mağdure hakkında kovuşturma evresinde Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinden alınan rapor içeriğinde ise eski ve yeni yırtık izlenmediğinin belirtilmesi karşısında, dosyanın Adlî Tıp Kurumu Üst Kuruluna sevk edilerek raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve mağdurenin annesi hakkında Afyon Devlet Hastanesince tanzim edilen 12.06.2014 tarihli raporda hafif derecede mental reterdasyon olduğunun belirtilmesi karşısında; beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğine dair ayrıntılı rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.