Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/2350 E. 2020/2525 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2020/2350
Karar No
2020/2525
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tefecilik Hüküm : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1.Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması hususlarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2.Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zaman aşımı süresine tabi olduğu, mağdur ...'un sanıktan aldığını beyan ettiği son senedin düzenleme tarihinin 30.01.2007 olduğunun anlaşılması nedeniyle suç tarihinin 30.01.2007 yerine gerekçeli karar başlığında 2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, suç tarihi ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2020/2350, K. 2020/2525, T. 08.12.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2020-2350-e-2020-2525-k-53ea8ea983d0