Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/1458 E. 2013/5666 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması Hüküm : TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suç adının "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "iftira" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir. Mahkemece getirtilip incelenen ancak Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örneği dosya içine alınmayan ve inceleme tutanağı da düzenlenmeyen İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/219 Esas 2008/4 Karar sayılı dosyasında işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla mağdur ...'a ait kimliği kullanmaktan yargılanıp bir yıl hapis cezası aldığı ve UYAP sisteminden alınan kayda göre Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16.09.2008 tarih ve 2008/7929 - 13148 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiğinin anlaşıldığı gözetilerek sözü edilen dava dosyasının aslı veya onaylı örneği bu dosya arasına konulup incelenmek suretiyle kanıtları birlikte değerlendirilerek sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işleyip işlemediği hususu ve dolayısıyla hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma olasılığının bulunup bulunmadığı saptanıp, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatine varılması halinde, TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca zincirleme biçimde başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurularak cezanın belirlenmesinden sonra, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/219 Esas 2008/4 Karar sayılı dosyası kapsamında hükmedilen kesinleşmiş bir yıl hapis cezasının bu süreden mahsubu ile kalan sürenin yargılamaya konu eylem bakımından sonuç ceza olarak hüküm altına alınması gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.