Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/6220 E. 2025/4061 K.

MAHKEMESİ: İstanbul 1.Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/578 E., 2022/411 K. KATILANLAR:... SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen bandrolsüz ürünlerin miktar ve mahiyeti ile eşyaların yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Sanığın 03.04.2014 tarihli eylemi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu kabul edilen ve Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 06.02.2019 tarihli ve 2017/2182 Esas, 2019/3870 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen İstanbul (Kapatılan) 4. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli, 2014/192 Esas ve 2014/590 Karar sayılı dosyasında yer alan 21.10.2013 tarihli eyleminin kendi arasında zincirleme suç; iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra işlenen 08.07.2014, 18.08.2014, 10.09.2014, 25.09.2014 tarihli eylemlerinin ise ayrı bir zincirleme suç oluşturduğu gözetilerek sanığın cezalandırılması yerine tüm eylemler tek suç olarak kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu kabul edilen ve Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 06.02.2019 tarihli ve 2017/2182 Esas, 2019/3870 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen İstanbul (Kapatılan) 4. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli, 2014/192 Esas ve 2014/590 Karar sayılı dosyasından verilen 2 yıl hapis ve 400,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 13 ay 10 gün ve 6.260,00 TL adlî para cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sanığın cezada kazanılmış hakkının korunmasına, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.