Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/7835 E. 2012/14428 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : 1- TCK'nın 297/1, 62, 53/1, 58, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- TCK'nın 191/2-3-4-5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbetlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, itiraz kanun yoluna tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına, 2- İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, TCK'nın 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde mevcut "suç konusu eşyanın bulundurulması ayrı bir suç teşkil ettiği takdirde fikri içtima kurallarına göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindeki kural gereğince sanığın cezaevine girişi sırasında yapılan üst aramasında ayakkabısının altındaki astarda uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın bu eylemlerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve cezaevine yasak eşya sokmaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu, yukarıda belirtilen düzenleme gereği bu iki suçtan hangisi daha ağır cezayı içeriyorsa o suçtan dolayı tayin edilecek temel cezanın yarı oranında arttırılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan verilen cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılması sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, b) Sanık hakkında TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; sanık hakkında verilen cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılmasına ilişkin bendin başına "TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca" ibaresinin, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına dair fıkranın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "Sanığın TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hakları bakımından ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.